Suurah Az-Zukhruf — Aayad 52

Macnada Erayada:

• مَهِينٌ: Tabar yar, daciif ah, oo dullaysan.
• لَا يَكَادُ يُبِينُ: Hadalkiisu ma cadda, wuxuuna ku dhibtoonayaa inuu caddeeyo waxa uu doonayo (carrabka ku xirnaanta darteed).

Tafsiirka:

Fircoon wuxuu ku yiri dadkiisii isagoo faanaya oo isla weynaya: "Miyaanan ka khayr badnayn kan (Muse) ah ee daciifka ah, kan la fududeysto, kana qaawan wax sharaf ah, isla markaana aan hadalkiisu caddayn ee ku dhibtoonaya inuu hadlo, carrabka ku xirnaantiisa awgeed?"

Fircoon wuxuu u jeedaa inuu is barbar dhigayo Nabi Muuse (CS), isagoo u arka inuu ka sarreeyo, sababtoo ah Muuse wuxuu lahaa carrabka ku xirnaan (lahjadda), wuxuuna ahaa nin daciif ah oo aan lahayn xoog iyo sharaf sida Fircoon uu u haysto. Laakiin Fircoon waxaa u horseeday hadalkan caadigiisa ah ee gaalnimo, madax-adayg, iyo diidmada xaqa, isagoo doonaya inuu dadka ka fogeeyo jidka Eebbe.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

1. Dullaynta dadka iyo ku faanista waxay ka mid tahay astaamaha gaalada iyo kuwa xaqa diida, sida Fircoon oo kale, waxayna tahay dabeecad xun oo Muslimku ka fogaado.
2. Waxaa nagu waano ah inaan dadka ku xukumin muuqaalka ama hadalka, maxaa yeelay waxaa jira dad Eebbe ku sharfay cilmiga iyo diinta inkastoo ay ka yimaadeen qoomiyado daciif ah ama ay leeyihiin cillado jireed.
3. Fircoon wuxuu ku kufay isla-weynida iyo is-barbardhigga, taasoo keentay inuu lumiyo xaqa, waxayna nagu tusinaysaa in isla-weynidu ay tahay sababta ugu weyn ee dadka ka leexisa diinta.
4. Nabi Muuse (CS) ayaa ah tusaale muujinaya in cilladda jireed aysan ahayn caqabad ku aaddan risaadda Eebbe, maxaa yeelay Eebbe wuxuu siiyey wax ka weyn taas, sida mucjisada iyo xujooyinka cad.