سورت زخرف — آیت 56

د معنايي کلمې:

• سَلَفًا: مخکیني، پخواني، هغه څوک چې له نورو وړاندې تېر شوي وي.
• مَثَلًا: عبرت، نمونه، هغه څه چې خلک پرې پند واخلي او ورته وویل شي.

د آیت تفسیر:

مونږ فرعون او د هغه قوم چې په سمندر کې مو غرق کړل، د هغو کسانو لپاره مخکیني او پخواني وګرځول چې له دوی وروسته به د دوی په شان کفر او سرکشي کوي، ترڅو دوی ته دا ثابته شي چې د دوی په شان عمل به د دوی په شان عذاب راولي. همدارنګه مونږ دوی د وروستنیو خلکو لپاره عبرت او نمونه وګرځول، چې کله دوی د فرعون او د هغه د قوم کیسه واوري، نو له هغه کارونو ډډه وکړي چې دوی کړي وو، ځکه چې د دوی انجام د هغو خلکو لپاره چې پند اخلي، څرګند او روښانه دی. په دې توګه د دوی کیسه په قرآن کې تل پاتې شوه، ترڅو راتلونکي نسلونه ورڅخه عبرت واخلي او د الله تعالی له عذابه ووېرېږي.

فايدې او عبرتونه:

1. دا چې د الله تعالی عذاب کله چې راشي، نو هیڅوک یې نشي مخنیوی کولای، او د فرعون او د هغه د قوم سرنوشت د دې خبرې ښکاره سند دی.
2. د تېرو قومونو کیسې په قرآن کې د دې لپاره راغلي دي چې مونږ ترې پند واخلو او خپل ژوند د الله تعالی د رضایت پر بنسټ جوړ کړو.
3. کوم عمل چې د الله تعالی د نافرمانۍ سبب شي، که څومره هم ځواکمن او طاقتور کس یې وکړي، پایله یې له تباهۍ پرته بله نه ده.
4. د قرآن کریم د دې کیسو ذکر د مومنانو لپاره د تسلیت او د کافرانو لپاره د وېرې سبب دی، ځکه چې الله تعالی تل د خپلو بندګانو سره په عدل او حکمت سره چلند کوي.
5. مونږ باید د تېرو خلکو له تجربو څخه ګټه واخلو او په خپل ژوند کې د هغوی له غلطیو ډډه وکړو، ترڅو په آخرت کې بریالي شو.