سورت زخرف — آیت 65

د کلمو معناګانې:

• فَاخْتَلَفَ الْأَحْزَابُ: (د عيسى عليه السلام په باره کې) ډلې او فرقې سره مختلفې شوې.
• فَوَيْلٌ: هلاکت او تباهي ده.
• ظَلَمُوا: (ځانونو ته) ظلم وکړ — يعنې د عيسى عليه السلام په باره کې يې ناسمې خبرې وکړې.
• يَوْمٍ أَلِيمٍ: هغه ورځ چې عذاب يې ډېر دردناک وي — يعني د قيامت ورځ.

تفسير:

د عيسى عليه السلام له پورته کېدو وروسته، د بني اسرائيلو په منځ کې بېلابېلې ډلې او فرقې د هغه په باره کې سره اختلاف ته واوښتې. ځينو وويل: هغه د الله زوی دی؛ ځينو وويل: هغه پخپله الله دی؛ او ځينو (لکه يعقوبي فرقې) وويل: هغه او مور يې دوه خدايان دي. خو هغه ډله چې سمه لار يې ونيوله، هغوی وويل: عيسى د الله بنده او رسول و، او دا هماغه حق او رښتینې خبره ده. دا اختلاف د دوی له خپل ځانه راپورته شو، نه د بل چا له لوري. نو هغو کسانو ته چې ځانونو ته يې ظلم وکړ — يعنې د عيسى عليه السلام په باره کې يې داسې خبرې وکړې چې د الله له حکم سره يې مخالفت درلود — د قيامت په هغه ورځ به چې عذاب يې ډېر دردناک وي، هلاکت او تباهي وي.

فايدې:

1. دا چې د الله په باره کې ناسمې خبرې کول — لکه د عيسى عليه السلام په اړه — تر ټولو ستر ظلم دی، ځکه چې الله پاک د داسې خبرو څخه ډېر لوړ او پاک دی.
2. اختلاف په دين کې هغه وخت تباهي راوړي چې د حق پر ځای د خلکو په خواهشاتو ولاړ وي؛ نو بايد موږ تل د قرآن او سنت پر بنسټ خپل دين وپېژنو.
3. د قيامت ورځ به د هغو کسانو لپاره ډېره سخته وي چې په دين کې يې بدعتونه او ناسمې عقيدې خپرې کړي؛ نو موږ بايد له بدعتونو څخه ځان وساتو او د صحيح اسلامي عقيدې پيروي وکړو.
4. د عيسى عليه السلام په اړه اسلامي عقيده روښانه ده: هغه د الله بنده او رسول و، او دا زموږ لپاره د نجات لار ده — نه دا چې هغه ته الوهيت ورکړو.