Sure Zuhruf — Ayet 65

Kelime Anlamları:

• el-Ahzâb: Gruplar, fırkalar, taraflar.
• Veyl: Helak, yıkım, şiddetli azap.
• Elîm: Acı veren, ıstırap veren.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede, Hz. İsa (a.s.) hakkında insanların nasıl ihtilafa düştükleri ve bu ihtilafın sonucunda hak yoldan sapanların acı sonu haber verilmektedir. Allah Teâlâ, Peygamberi Hz. İsa'yı insanlara bir rahmet ve hidayet rehberi olarak göndermişti. Ancak O'nun tebliğinden sonra, özellikle İsrailoğulları arasından çıkan gruplar, O'nun şahsı hakkında derin ayrılıklara düştüler. Kimi O'nu Allah'ın kulu ve elçisi olarak kabul etti ki bu, hak olan görüştür; kimi O'nu Allah'ın oğlu iddiasıyla yüceltti; kimi de "O, Allah'ın kendisidir" diyerek küfre saptı. Hatta içlerinden bazıları, O'nu ve annesi Meryem'i iki ilah olarak nitelendirdi. Bu sapkınlıklar, onların kendi içlerinden, kendi hevâlarından kaynaklandı; dışarıdan bir etkiyle değil, bizzat kendi tercihleriyle hakikatten uzaklaştılar.

İşte bu zulüm, yani Hz. İsa'yı Allah'ın bildirdiği vasıfların dışına çıkararak tanrılaştırmak, O'na iftira etmek ve Allah'a ortak koşmak, büyük bir günahtır. Bu yüzden Allah Teâlâ, bu zalimlere yönelik şiddetli bir tehditte bulunur: "Veyl olsun o zalimlere!" Yani onları acı veren, dayanılmaz bir azap beklemektedir. Bu azap, kıyamet gününde gerçekleşecek ve o günün dehşeti karşısında hiçbir kurtuluşları olmayacaktır.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize, Allah'ın elçilerine ve kitaplarına karşı takınılması gereken edebi öğretmektedir. Peygamberler, Allah'ın seçkin kullarıdır; onları sevmek, onlara saygı duymak ve onları Allah'ın bildirdiği şekilde tanımak imanımızın gereğidir. Ancak onları aşırı yüceltmek, onlara ilahlık vasfı yakıştırmak, tıpkı geçmiş ümmetlerin düştüğü hataya düşmemize sebep olur. Biz Müslümanlar, Hz. İsa'yı (a.s.) Allah'ın kulu, elçisi ve kelimesi olarak kabul eder, O'na olan sevgimizi bu denge içinde yaşarız. Bu dengeyi koruyanlar, kıyamet gününün azabından emin olurlar ve Allah'ın rahmetine nail olurlar. Unutmayalım ki hakikat, Allah'ın kitabında ve Resulü'nün sünnetindedir; bu iki kaynağa sımsıkı sarılanlar asla sapıtmazlar. Allah hepimizi, Peygamberlere karşı edep ve hürmet içinde olan, hak yoldan ayrılmayan kullarından eylesin. Âmin.