دخان سۈرىسى — ئايەت 12

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «رَبَّنَا»: ئى پارىۋەردىگارىمىز، بىزنى يارىتىپ تەربىيە قىلغۇچى رەببىمىز.
• «اكْشِفْ»: ئاچ، كۆتۈر، يوقات دېگەن مەنىدە. بۇ يەردە ئازابنى كۆتۈرۈۋەت دېگەن مەنىدە.
• «الْعَذَابَ»: ئازاب، جازا.
• «إِنَّا مُؤْمِنُونَ»: بىز ھەقىقەتەن ئىمان كەلتۈرگۈچىلەرمىز.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت مەككە مۇشرىكلىرىنىڭ ئاللاھ تائالا ئۇلارغا ئاسماندىن ئوچۇق بىر تۈتۈن (دۇخان) ئەۋەتكەن ۋاقىتتا ئېيتقان سۆزلىرىنى بايان قىلىدۇ. ئۇ چاغدا پۈتۈن خەلقنى قاپلىغان بۇ ئازاب ئۇلارغا قاتتىق تەسىر قىلغان، شۇڭا ئۇلار ئاللاھقا يالۋۇرۇپ: «ئى رەببىمىز! بىزدىن بۇ ئازابنى كۆتۈرۈۋەت، بىز ھەقىقەتەن ئىمان كەلتۈرۈپ، پەيغەمبەرگە ئەگىشىمىز» دەپ سورىغان. ئۇلار ئازاب كۆتۈرۈلۈپ قالسا ئىمان كەلتۈرۈشكە ۋەدە بەرگەن، لېكىن بۇ ئۇلارنىڭ ئىمانى سەمىمىي ئەمەس، بەلكى ئازابتىن قۇتۇلۇش ئۈچۈن ئېيتقان يالغان ۋەدىسى ئىدى. ئاللاھ تائالا ئۇلارنىڭ بۇ سۆزىنى بىلىپ تۇرۇپ، ئۇلارغا رەھىم قىلىپ ئازابنى كۆتۈرۈۋەتكەن بولسىمۇ، ئۇلار يەنىلا ئىماندىن يۈز ئۆرۈگەن. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئازاب ۋە قىيىنچىلىق چاغلىرىدا ئاللاھقا يالۋۇرۇش، ئۇنىڭغا قايتىش ۋە ئىمان كەلتۈرۈش لازىم. ئەمما ئىمان سەمىمىي بولۇشى، پەقەت ئازابتىن قۇتۇلۇش ئۈچۈنلا ئەمەس، بەلكى ھەر ۋاقىت ئاللاھقا ئىخلاس بىلەن ئىبادەت قىلىش بولۇشى كېرەك. ئاللاھ تائالا بىزنى ھەقىقىي ئىمان بىلەن شەرەپلەندۈرسۇن، ۋە بىزنى ئازابتىن ساقلىسۇن.