Surah Ad-Dukhan — Talata 12

Kahulugan ng mga Salita:

• اڪْشِفْ – Alisin o tanggalin (ang kaparusahan).
• الْعَذَابَ – Ang parusa o pagdurusa.
• مُؤْمِنُونَ – Mga sumasampalataya o naniniwala (kay Allah at sa Kanyang Sugo).

Interpretasyon ng Talata:

Sa sandaling iyon, habang nasa matinding paghihirap ang mga tao dahil sa parusang dumating sa kanila (tulad ng usok na lumalaganap at sumasaklaw sa kanila), sila ay magsusumamo sa kanilang Panginoon, na nagsasabi: "O aming Panginoon, alisin Mo sa amin ang parusang ito. Tunay na kami ay sasampalataya na sa Iyo at sa Iyong Sugo, at magiging matatag kami sa pananampalataya." Ito ay isang pangako na kanilang binibitawan sa oras ng kagipitan, subalit ito ay isang pag-amin na nagmumula sa dila lamang, hindi mula sa puso, sapagkat kapag ang kaparusahan ay inalis, sila ay babalik sa kanilang dating pagtanggi at pagsuway.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang talatang ito ay nagpapakita ng dakilang awa ni Allah, sapagkat binibigyan Niya ng pagkakataon ang Kanyang mga nilalang na magsisi at bumaling sa Kanya kahit na sila ay nasa kagipitan.
2. Ipinapaalala nito sa atin na ang tunay na pananampalataya ay hindi lamang sa salita kundi sa gawa at taos-pusong pagsunod sa Allah, lalo na sa oras ng ginhawa, hindi lamang sa oras ng pagsubok.
3. Ang pagdurusa at mga pagsubok ay nagsisilbing paalala upang ang tao ay magbalik-loob sa kanyang Panginoon, at ito ay isang anyo ng awa na nagtutulak sa atin na maging mapagpakumbaba at masunurin.
4. Itinuturo nito sa mga mananampalataya na maging matatag sa kanilang pananampalataya at huwag maghintay ng kaparusahan bago manalig kay Allah, kundi ang pagmamahal at pagsunod sa Kanya ay dapat na laging nakaugat sa puso.