Sura Ad-Dukhan — Aya 12

Maana za Maneno:

• akshif: Ondoa, uondoe, au uinue.
• al-adhab: Adhabu (mateso) iliyowashukia.
• mu'minun: Waaminio (wanaoamini).

Tafsiri ya Aya:

Wakati adhabu ya moshi (dukhan) inapowashukia makafiri wa Makkah, wataingia katika hali ya dhiki na mateso makali. Hapo ndipo watapaza sauti zao kwa unyenyekevu na dua kwa Mola wao wakisema: "Ewe Mola wetu! Uondoe juu yetu adhabu hii, hakika sisi sasa tumekuwa waaminio kwako na kwa Mtume wako." Hii ni kauli yao ya dhati na ombi lao la kuomba rehema, wakiahidi kuamini ikiwa adhabu itaondolewa. Lakini huu ni uaminifu wa kulazimishwa, si wa hiari, kwa hiyo hautakubaliwa, kama ilivyo kaida ya Mwenyezi Mungu kwa wale wanaoamini tu wakati wa shida.

Faida Zinazotokana na Aya:

• Aya hii inatuonyesha kwamba hata makafiri wanapokabiliwa na adhabu ya Mwenyezi Mungu, wanarudi kwake kwa unyenyekevu na kuomba kuondolewa kwa mateso, jambo linalothibitisha kwamba kila kiumbe anamhitaji Mwenyezi Mungu na anarejea kwake wakati wa shida.
• Inatufundisha umuhimu wa kuamini kwa hiari na kwa dhati, si kwa kulazimishwa na hali, kwani Mwenyezi Mungu anapokea toba ya mja anapotubu kwa ikhlasi kabla ya adhabu kushuka.
• Inatuhimiza kumwendea Mwenyezi Mungu kwa dua na kuomba msamaha na rehema yake, kwani dua ni silaha ya muumini katika kila hali.
• Aya inaonya dhidi ya kuchelewa kuamini na kusubiri adhabu, kwani wakati huo imani haitakubaliwa tena, bali inapaswa kumwamini Mwenyezi Mungu na kumtii kabla ya kufika kikomo cha muda.