சூரா அத்-துகான் — வசனம் 12

சொற்பொருள்:

• رَبَّنَا: எங்கள் இறைவனே
• اكْشِفْ: நீக்குவாயாக / அகற்றுவாயாக
• الْعَذَابَ: வேதனையை / தண்டனையை
• مُؤْمِنُونَ: நாங்கள் நம்பிக்கை கொள்கிறோம் / ஈமான் கொள்கிறோம்

விளக்கம்:

இந்த வசனம் மக்காவில் இணைவைப்பாளர்கள் மீது வந்த வேதனையின் போது அவர்கள் கூறிய வேண்டுதலாகும். அல்லாஹ் தன் தூதர் மூலம் அவர்களை எச்சரித்த போதிலும், அவர்கள் பிடிவாதமாக இருந்தனர். அப்போது அல்லாஹ் அவர்கள் மீது பஞ்சத்தையும், பஞ்சத்தின் காரணமாக புகை போன்ற பசியின் வேதனையையும் அனுப்பினான். அந்த வேதனை அவர்களைச் சூழ்ந்து கொண்டபோது, அவர்கள் மிகுந்த துன்பத்தில் ஆழ்ந்தனர்.

அந்த நிலையில் அவர்கள் தங்கள் இறைவனிடம் மன்றாடத் தொடங்கினார்கள்: "எங்கள் இறைவனே! எங்களை விட்டு இந்த வேதனையை நீக்கிவிடுவாயாக! நீ எங்களை விட்டு இந்த வேதனையை நீக்கினால், நாங்கள் உன்னை நம்பிக்கை கொள்வோம், உன் தூதரை உண்மையாக்குவோம், உன் மீது ஈமான் கொள்வோம்" என்று கூறினார்கள்.

அவர்கள் இவ்வாறு கூறியது உண்மையான நம்பிக்கையால் அல்ல, மாறாக வேதனையின் கொடுமையால் தப்பிக்கும் நோக்கத்துடன் கூறிய வெறும் வார்த்தைகளே ஆகும். ஏனெனில், வேதனை நீங்கியவுடன் அவர்கள் மீண்டும் இணைவைப்பிற்குத் திரும்பினார்கள். இது அவர்களின் நயவஞ்சகத்தன்மையை வெளிப்படுத்தியது.

பயன்கள்:

1. இறைவனிடம் மன்றாடுவதும், பிரார்த்தனை செய்வதும் மிகப் பெரிய வணக்கமாகும். துன்பம் வரும்போது அல்லாஹ்விடமே தஞ்சம் அடைய வேண்டும்.
2. வேதனை வந்த பின்னரே நம்பிக்கை கொள்வது ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது. உண்மையான ஈமான் என்பது நல்வாழ்விலும், துன்பத்திலும் நிலையானதாக இருக்க வேண்டும்.
3. அல்லாஹ்வின் வேதனை வந்துவிட்டால், அது நீங்குவதற்கு நிபந்தனையற்ற மனந்திரும்புதலே தேவை. நிபந்தனையுடன் கூறும் நம்பிக்கை ஏற்றுக்கொள்ளப்படாது.
4. இந்த வசனம் நமக்கு கற்றுத்தரும் பாடம்: நாம் எப்போதும் அல்லாஹ்விடம் உண்மையான ஈமானுடன் இருக்க வேண்டும். துன்பம் வந்தால் மட்டுமல்ல, சுகமான காலத்திலும் அவனை நினைவுகூர்ந்து நன்றி செலுத்த வேண்டும்.
5. அல்லாஹ்வின் கருணை மிகப் பெரியது. அவன் தன் அடியார்கள் தன்னிடம் திரும்புவதை விரும்புகிறான். ஆனால், வேதனையைக் கண்ட பின்னரே திரும்புவது அறிவீனமாகும்.