Sure Duhân — Ayet 12

Kelime Anlamları:

• Rabbenâ: Ey Rabbimiz!
• İkşif: Aç, kaldır, gider.
• Azâb: Azap, ceza, eziyet.
• Mü'minûn: İman edenler, inananlar.

Tefsir:

Bu âyet, müşriklerin kıyamet alametlerinden biri olan ve her tarafı kaplayan "duhân" (duman) azabıyla karşılaştıklarında, Allah'a yalvarışlarını ve O'ndan merhamet dilemelerini anlatmaktadır. Onlar, bu korkunç azabı gördüklerinde, daha önce inkâr ettikleri ve alay ettikleri gerçeği itiraf etmek zorunda kalırlar. Fakat bu itiraf, kalplerinden gelen samimi bir iman değil, sadece azaptan kurtulma çabasıdır. Bu yüzden Allah Teâlâ, onların bu yalvarışlarının geçersiz olduğunu ve azap geldiğinde iman etmenin fayda vermeyeceğini bildirmiştir.

Bu âyet, insanın zor durumda kaldığında Allah'a yönelmesinin, O'ndan yardım istemesinin ve günahlarından pişmanlık duyarak tövbe etmesinin önemini vurgular. Ancak asıl olan, azap gelmeden önce, sağlık ve huzur içindeyken iman etmek ve Allah'a itaat etmektir. Kişi, darlıkta ve bollukta, her durumda Allah'ı hatırlamalı ve O'na yönelmelidir. Bu âyet, aynı zamanda Allah'ın rahmetinin genişliğine de işaret eder; kullar O'na yalvardığında, O dilediği takdirde azabı kaldırabilir. Fakat bu, O'nun hikmetine ve kullarının samimiyetine bağlıdır.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyetten alacağımız büyük dersler vardır. Bizler, Allah'ın azabından korkmalı, O'nun rahmetinden ümit kesmemeli ve her an O'na sığınmalıyız. Dünya hayatı, bir imtihan yeridir; bu imtihanda başarılı olmanın yolu, Allah'a samimi bir kalple iman etmek, O'nun emirlerine uymak ve yasaklarından kaçınmaktır. Unutmayalım ki, gerçek kurtuluş, dünyada iken Allah'a yönelmek ve O'nun rızasını kazanmaktır. Azap geldikten sonra yapılan tövbe, çoğu zaman kabul edilmez. O halde, fırsat elimizdeyken, tövbe kapısı açıkken Allah'a dönelim ve O'ndan af dileyelim. Rabbimiz, bizleri azabından korusun ve rahmetiyle kuşatsın.