Ад-Духан сүресі — Аят 12

1. Сөздердің мағынасы:

• رَبَّنَا — Раббымыз, яғни Жаратушы Иеміз.
• اكْشِفْ — Аш, кетір, жой, алып таста.
• عَنَّا — Бізден.
• الْعَذَابَ — Азап, қиындық, жаза.
• إِنَّا — Шынында біз.
• مُؤْمِنُونَ — Иман келтірушілерміз, сенушілерміз.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Аллаһ тағала қиямет-қайымның алдында болатын ауыр азапты, атап айтқанда аспаннан көрінетін түтін мен басқа да қасіреттерді баяндайды. Сол уақытта қарсы келген адамдар шарасыз күйге түсіп, Раббыларына жалбарына бастайды: «Уа, Раббымыз! Бізден осы азапты кетір, алып таста. Егер оны бізден кетірсең, шынында біз саған және пайғамбарыңа иман келтіреміз, сенеміз» дейді. Олар азап қысқан кезде ғана сенуге уәде беріп, бірақ бұл уәделері шын жүректен емес, қорқыныштан туған жалған уәде еді. Аллаһ олардың өтірік айтып тұрғанын біледі, өйткені азап кеткен соң олар қайтадан қарсылықтарына оралады. Бұл аят адам баласының қиындық кезінде Аллаһқа бет бұрып, ал жағдай жақсарғанда ұмытып кететін әлсіздігін көрсетеді. Сондай-ақ бұл — азаптың шынайылығын және одан құтылудың жалғыз жолы иман екенін ескертетін ғибрат.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Қиындық пен азап кезінде Аллаһқа жалбарыну, Одан көмек сұрау — әрбір мұсылманның парызы әрі қажеттілігі.
• Иман тек ауыртпалық кезінде ғана емес, әрдайым шын жүректен болуы керек. Уақытша қорқыныштан туған иман адамды құтқармайды.
• Аллаһ тағала пенделерінің жалбарынуын естиді және қаласа, азапты кетіре алады. Бұл — Оның рақымдылығы мен құдіретінің белгісі.
• Адам баласы өз әлсіздігін мойындап, тек Жаратушыға сүйенуі керек. Бұл — иманның шынайылығын көрсететін қасиет.
• Құран аяттары адамды ойландырып, өмірдің өтпелі екенін және ақыреттің шынайылығын ұғындырады. Бұл — адамды исламға жақындататын, жүрегін жұмсартатын ұлы ғибрат.