دخان سۈرىسى — ئايەت 13

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «أَنَّىٰ»: قانداق، قەيەردىن، قانداقسىگە دېگەن مەنىدە.
• «الذِّكْرَىٰ»: ئەسلىگە ئېلىش، ئىبرەت ئېلىش، تەۋبە قىلىش ۋە ئىمانغا قايتىش مەنىسىدە.
• «رَسُولٌ مُّبِينٌ»: ئوچۇق-ئاشكارا پەيغەمبەر، يەنى ئۆزىنىڭ پەيغەمبەرلىكىنى ئېنىق بايان قىلغان ۋە پاكىز ئەخلاقى بىلەن تونۇلغان پەيغەمبەر.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئىنسانلار ئازاب-ئوقۇبەتكە دۇچ كەلگەندە ئاندىن ئىمانغا كېلىشكە ئالدىرايدۇ، ئەمما بۇنداق ۋاقىتتا ئۇلارنىڭ ئەسلىگە ئېلىشى ۋە تەۋبە قىلىشى قوبۇل بولمايدۇ. چۈنكى ئۇلارغا ئاللىبۇرۇن ئوچۇق-ئاشكارا پەيغەمبەر كەلگەن ئىدى. ئۇ پەيغەمبەر ئۇلارغا ئاللاھنىڭ بۇيرۇقلىرىنى، ھارام-ھالالنى، ھەقىقەت يولىنى ئېنىق بايان قىلىپ بەردى. ئۇلار پەيغەمبەرنىڭ راستچىللىقىنى، ئامانەتدارلىقىنى ۋە ئەخلاقىنىڭ ئۈستۈنلۈكىنى ئوبدان بىلەتتى. شۇنداق تۇرۇقلۇق ئۇلار ئىمان كەلتۈرمىدى، بەلكى ئۇنىڭغا قارشى تۇرۇپ، ئۇنى سېھىرگەر، شائىر ياكى جىنلارغا ئۇچرىغان مەجنۇن دەپ ئەيىبلىدى. ئەمدى ئازاب كەلگەندە ئاندىن ئىمان ئېيتىشىنىڭ نېمە پايدىسى بار؟ ئۇلارنىڭ ئەسلىگە ئېلىشى ۋە تەۋبە قىلىشى ئەمدى قوبۇل قىلىنمايدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە مۇھىم بىر ئىبرەت بېرىدۇ: ئىمان ۋە تەۋبە پۇرسىتى بار ۋاقىتتا ئالدىراپ ئىمانغا كېلىش كېرەك. ئاللاھ تائالا بىزگە پەيغەمبەر ئەلەيھىسسالامنى ئوچۇق-ئاشكارا دەلىل-پاكىتلار بىلەن ئەۋەتتى. ئۇنىڭ سۈننىتىنى ئۆگىنىپ، ئۇنىڭ يولىدا مېڭىش بىزنىڭ بۇ دۇنيا ۋە ئاخىرەتتە نىجاتلىق تېپىشىمىزنىڭ يولىدۇر. ئازاب كەلگەندىن كېيىن ئېيتىلغان ئىمان ئەمەلىيەتتە پايدىسىز بولىدۇ، شۇڭا ھازىرلا ئاللاھقا يۈزلىنىپ، ئۇنىڭ پەيغەمبىرىنىڭ يولىنى تۇتايلى، ھەقىقىي تەۋبە قىلىپ، ئاللاھنىڭ رەھمىتىگە ئېرىشەيلى.