Surat Ad-Dukhan — Ayat 40

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَوْمَ الْفَصْلِ (yaumul fashl): dina pemisahan utawa dina kaputusan, yaiku dina Qiyamat.
• مِيقَاتُهُمْ (miiqaatuhum): wektu kang wis ditemtokake kanggo ketemu.
• أَجْمَعِينَ (ajma'iin): kabeh wong tanpa kecuali.

1. Tafsir ayat:

Satemene dina Qiyamat iku dina kanggo misahake antarane wong-wong kang tumindak becik lan wong-wong kang tumindak ala. Ing dina iku, Allah bakal ngadili saben manungsa miturut apa kang wis dilakoni ing donya. Dina iku wis ditemtokake minangka wektu ketemu kanggo kabeh makhluk, ora ana siji-sijia kang bisa uwal saka iku. Kabeh manungsa, wiwit saka kang sepisanan nganti kang pungkasan, bakal diklumpukake ing dina iku kanggo diadili. Ora ana kang bisa ngerti kapan persis tekane, nanging mesthi bakal kelakon.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe supaya tansah eling marang dina Qiyamat, dina kang bakal nemtokake nasib saben wong.
• Kabeh tumindak ing donya iki bakal dipertanggungjawabake, mula kudu tansah tumindak becik lan adoh saka tumindak ala.
• Dina Qiyamat iku dina keadilan kang sampurna, ora ana kang bisa lolos saka pengadilan Allah.
• Kanthi eling marang dina iku, ati dadi luwih tenang lan semangat ngibadah, amarga ngerti yen kabeh bakal ana piwalesane.
• Ayat iki uga nuduhake yen kabeh manungsa iku padha ing ngarsane Allah, ora ana kang luwih utama kajaba amal becike.