Surat Ad-Dukhan — Ayat 39

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• مَا خَلَقْنَاهُمَا : Ora Ingsun (Allah) nitahake loro mau, yaiku langit lan bumi.
• بِالْحَقِّ : Kanthi bener, kanthi hikmah lan kawajiban kang mesthi ngasilake kabecikan.
• أَكْثَرَهُمْ : Akehe wong-wong mau, yaiku para wong musyrik.
• لَا يَعْلَمُونَ : Ora padha ngerti, amarga sithik banget anggone padha mikir lan nggatekake.

2) Tegese ayat iki:

Allah SWT nitahake langit lan bumi sarta kabeh kang ana ing antarane loro mau ora kanthi main-main utawa tanpa guna. Kabeh mau dititahake kanthi bener, kanthi hikmah kang gedhe lan tujuan kang mesthi, yaiku supaya manungsa bisa ngerti marang kuwasa lan kawicaksanan Allah. Langit lan bumi iki dadi tandha kang cetha babagan anane Allah lan kuwasa-Ne kang tanpa wates. Nanging, akehe wong musyrik ora padha ngerti bab iki, amarga sithik banget anggone padha mikir lan nggatekake tandha-tandha kuwasa Allah ing jagad iki. Dheweke ora gelem mikir lan ora ngarep-arep ganjaran saka Allah, uga ora wedi marang siksa-Ne, mula ora padha nggatekake bab iki.

3) Faedah kang bisa dijupuk saka ayat iki:

• Ayat iki ngelingake marang kita yen jagad iki lan kabeh isine ora ana kang tanpa guna. Kabeh dititahake kanthi tujuan lan hikmah kang gedhe, mula kita kudu padha mikir lan nggatekake.
• Kanthi mikir babagan langit lan bumi, kita bisa tambah iman lan tambah ngerti babagan kuwasa lan kawicaksanan Allah SWT.
• Ayat iki ngajak kita supaya ora dadi wong kang sithik mikir, nanging kudu dadi wong kang tansah nggunakake akal lan atine kanggo ngerti marang kebecikan lan kuwasa Allah.
• Kita kudu tansah ngarep-arep ganjaran saka Allah lan wedi marang siksa-Ne, supaya kita tansah ing dalan kang bener lan ora kesasar.
• Islam ngajak manungsa supaya mikir lan nggatekake alam jagad iki, amarga kabeh iku tandha-tandha kuwasa Allah kang bisa nuntun kita marang iman lan taqwa.