Surat Ad-Dukhan — Ayat 42

Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• إِلَّا: kajaba, kejaba
• مَن رَّحِمَ اللَّهُ: sapa sing diparingi rahmat dening Allah
• الْعَزِيزُ: Kang Maha Kuwasa, kang ora ana siji-sijia bisa ngalahake
• الرَّحِيمُ: Kang Maha Asih marang para kawulane

Tafsir Ayat:

Ing dina kiyamat iku ora ana siji-sijia wong kang bisa nulungi kancane, ora ana kang bisa mbela sedulure, ora ana kang bisa nyingkirake siksa saka wong liya. Kabeh padha ngadhepi tanggung jawabe dhewe-dhewe. Nanging ana kajaba, yaiku wong-wong mukmin kang diparingi rahmat dening Allah. Wong-wong iki bisa oleh syafaat utawa pitulungan saka wong liya kanthi idzin saka Allah. Dadi syafaat iku ora kelakon kajaba ana idzin lan rahmat saka Allah. Sakwise iku, Allah mratelakake yen Panjenengane iku Maha Kuwasa, ora ana siji-sijia kang bisa oncat saka paukumane tumrap wong-wong kang arep disiksa. Lan Panjenengane uga Maha Asih marang wong-wong kang diparingi rahmat lan wong-wong kang padha taubat saka dosa-dosane. Dadi wong mukmin kang nindakake amal saleh bakal ngrasakake paedahe amal kasebut ing dina kiyamat.

Faedah-faedah kang Bisa Dijupuk:

1. Dina kiyamat iku dina kang angel banget, ora ana kang bisa nulungi awake dhewe kajaba amal saleh lan rahmat saka Allah.
2. Rahmat Allah iku gedhe banget, mula kita kudu tansah nyuwun rahmat lan pangapura marang Panjenengane.
3. Syafaat iku ana, nanging mung kelakon kanthi idzin saka Allah, mula aja nganti kita ngandelake syafaat wae tanpa nindakake amal saleh.
4. Allah iku Maha Kuwasa lan Maha Asih, mula kita ora perlu putus asa saka rahmat-Ne anggere gelem taubat lan bali marang Panjenengane.
5. Wong kang nindakake amal saleh ing donya bakal ngrasakake paedahe ing akhirat, mula ayo padha sregep nindakake kabecikan.
6. Ayat iki ngajarake marang kita supaya tansah duwe pangarep-arep marang rahmat Allah, amarga Panjenengane iku Maha Asih marang wong-wong kang padha taubat lan nindakake kabecikan.