Surat Ad-Dukhan — Ayat 48

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• صُبُّوا : siramen, kureben, utawa tuangna banyu (ing kene tegese dhawuh supaya nyiram).
• فَوْقَ رَأْسِهِ : ing sadhuwure sirahe.
• عَذَابِ : siksa, paukuman.
• الْحَمِيمِ : banyu kang panas banget, ngluwihi panase geni ing donya.

1. Tegese ayat:

Sawise para malaikat utawa juru siksa diprentah nyiksa wong kang ala iku, banjur padha diprentah nyiram banyu kang panas banget ing sadhuwure sirahe. Banyu iku ora liya minangka siksa kanggo dheweke. Panase ora bisa dibayangake dening akal manungsa, lan siksa iki ora bakal mandheg utawa ilang saka dheweke. Dadi, saben tetes banyu panas iku dadi paukuman kang tansah nempuh sirahe, dadi tandha yen dheweke pancen kudu nampa azab kang abot lan langgeng.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita yen siksa ing akhirat iku nyata lan nggegirisi, mula kita kudu tansah ngati-ati supaya ora tumindak ala.
• Gusti Allah iku Maha Adil; saben tumindak ala mesthi ana piwalesane, lan saben tumindak becik mesthi ana ganjarane.
• Kita dijak supaya gelem mertobat lan nyedhaki marang Allah, amarga sih-pangapura-Nya iku gedhe banget kanggo wong kang gelem bali.
• Ayat iki uga nuwuhake rasa syukur, amarga kita isih diwenehi kesempatan urip ing donya kanggo ngumpulake bekal kebaikan.
• Kanthi mangerteni azab iki, ati kita dadi luwih tresna marang Al-Qur'an lan ajaran Islam, amarga kabeh iku dadi pituduh supaya kita slamet ing donya lan akhirat.