Surat Ad-Dukhan — Ayat 5

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• أَمْرًا (amran): prekara utawa dhawuh kang wis ditemtokake.
• مِّنْ عِندِنَا (min 'indina): saka sisi-Ne Ingsun (Allah).
• مُرْسِلِينَ (mursalin): wong-wong kang ngutus utawa ngirim (para utusan).

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nerangake menawa kabeh prekara kang wis ditemtokake lan diputusake ing Lailatul Qadar iku minangka dhawuh kang teka saka sisi-Ne Allah piyambak. Kabeh prekara kang ana ing jagad iki, kayata pati, urip, rezeki, lan liya-liyane, wis katulis lan ditemtokake kanthi pesthi ora bisa diowahi. Iki kabeh minangka tandha yen Allah iku Dzat kang Maha Ngatur lan Maha Kawasa marang sakabehing titah.

Salajengipun, Allah negesake menawa Panjenengane iku tansah ngutus para utusan (rasul) marang manungsa. Para utusan iki diutus kanggo menehi peringatan lan kabar gembira, supaya manungsa bisa ngerti apa kang dadi kewajibane lan bisa nyingkiri larangan-larangan. Utusan kang pungkasan yaiku Nabi Muhammad SAW, kang diutus minangka rahmat kanggo kabeh alam. Kanthi anane para utusan iki, dadi cetha yen Allah iku ora ninggalake manungsa tanpa pituduh, nanging tansah paring pituduh liwat para utusane.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake kita yen kabeh prekara ing donya iki wis diatur dening Allah kanthi sampurna. Kita ora perlu kuwatir babagan masa depan, amarga kabeh wis ditemtokake dening Dzat kang Maha Bijaksana.
• Anane para utusan (rasul) minangka bukti katresnan lan welas asih Allah marang manungsa. Allah ora mung nitahake manungsa, nanging uga paring pituduh supaya manungsa bisa urip kanthi bener lan selamet ing donya lan akhirat.
• Kita kudu tansah syukur lan ngrasa tentrem amarga wis diwenehi pituduh liwat Al-Qur'an lan sunnah Nabi Muhammad SAW. Kanthi mangkono, kita bisa luwih cedhak marang Allah lan luwih gampang nglakoni kabeh dhawuhe.
• Ayat iki uga ngajak kita supaya tansah ngeling-eling marang Allah ing saben wektu, amarga mung Allah kang bisa paring pitulungan lan pituduh kang bener.