Surat Ad-Dukhan — Ayat 52

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• جَنَّاتٍ (jannātin): sekang tembung "jannah" kang tegesé kebon utawa taman kang akeh wit-witané lan subur banget.
• عُيُونٍ (ʿuyūnin): sekang tembung "ʿain" kang tegesé sumber banyu kang mili metu sekang lemah.

1. Tafsiré ayat:

Ayat iki nerangaké kahanané wong-wong kang padha takwa marang Allah, yaiku wong-wong kang padha ngelakoni dhawuhé lan ngedohi larangané. Wong-wong mau bakal manggon ana ing panggonan kang endah banget, yaiku ing kebon-kebon kang subur lan ijo royo-royo, kang akeh wit-witané lan woh-wohané. Kajaba iku, ing kono uga ana sumber-sumber banyu kang mili terus ora tau mandheg, dadi kebon-kebon mau tansah subur lan seger. Iki minangka ganjaran kang gedhé banget sekang Allah kanggo wong-wong kang padha setya marang panjenengané nalika ana ing donya.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhaké marang kita yèn wong kang takwa marang Allah bakal éntuk ganjaran kang endah banget, yaiku panggonan kang kebak kabungahan lan katentreman.
• Kebon lan sumber banyu iku nggambaraké kabagjan kang ora ana entèké, dadi kita kudu padha sregep ngibadah supaya bisa mlebu ing panggonan mau.
• Allah iku Maha Welas lan Maha Asih marang hamba-hambaé kang padha manut marang panjenengané, mula kita ora perlu wedi lan kudu tansah duwé pangarep-arep marang kabagjan ing akhirat.
• Ayat iki ngajak kita supaya padha nglakoni urip kanthi bener miturut tuntunan agama, amarga saben kabecikan kang kita lakoni bakal ana piwalesé sekang Allah.