ซูเราะฮฺ อัล-ญาษิยะฮ์ — อายะฮฺ 19

ความหมายของคำสำคัญในโองการ:

• لَن يُغْنُوا عَنكَ = พวกเขาจะไม่สามารถช่วยเหลือหรือปกป้องเจ้าได้แม้แต่น้อย
• أَوْلِيَاءُ = ผู้ช่วยเหลือ ผู้สนับสนุน และเป็นมิตร
• الْمُتَّقِينَ = บรรดาผู้ที่ยำเกรงอัลลอฮ์ โดยปฏิบัติตามคำสั่งใช้และละเว้นจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม

การตีความโองการ:

โองการนี้กล่าวถึงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาที่พยายามชักชวนท่านนบีมุฮัมมัด (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) ให้ปฏิบัติตามความใคร่ปรารถนาของพวกเขา โดยอัลลอฮ์ทรงแจ้งแก่ท่านว่า แม้หากท่านจะคล้อยตามพวกเขา พวกเขาก็ไม่สามารถปกป้องท่านจากความโกรธกริ้วหรือการลงโทษของอัลลอฮ์ได้แม้เพียงเล็กน้อย เพราะการลงโทษของพระองค์นั้นอยู่เหนือความสามารถของมนุษย์ทุกคน

จากนั้นพระองค์ทรงเปิดเผยความจริงเกี่ยวกับธรรมชาติของบรรดาผู้อธรรมว่า พวกเขาจะเป็นมิตรและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ไม่ว่าจะเป็นพวกมุนาฟิกîn พวกยิว หรือผู้ปฏิเสธศรัทธาอื่นๆ พวกเขาจะรวมตัวกันเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันเพื่อต่อต้านบรรดาผู้ศรัทธาและทำลายล้างแนวทางแห่งความจริง

ในทางตรงกันข้าม อัลลอฮ์ผู้ทรงสูงส่งทรงเป็นผู้คุ้มครองและช่วยเหลือบรรดาผู้ยำเกรงพระองค์ ผู้ที่ดำเนินชีวิตตามบทบัญญัติของพระองค์อย่างเคร่งครัด พระองค์จะไม่ทรงละทิ้งพวกเขา และจะทรงประทานชัยชนะและการปกป้องแก่พวกเขาเสมอ

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากโองการ:

1. ความศรัทธาที่แท้จริงคือการยึดมั่นในคำสั่งของอัลลอฮ์ ไม่ใช่การคล้อยตามเสียงเรียกร้องของผู้ปฏิเสธศรัทธา แม้พวกเขาจะพยายามโน้มน้าวด้วยวาทศิลป์เพียงใดก็ตาม
2. การเป็นมิตรกับคนอธรรมนั้นไม่เกิดประโยชน์อันใดในวันแห่งการตัดสิน เพราะพวกเขาไม่อาจช่วยเหลือใครได้แม้แต่ตัวพวกเขาเอง
3. ความสามัคคีของกลุ่มคนอธรรมนั้นเป็นความสามัคคีที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของความเท็จและผลประโยชน์ชั่วคราว ซึ่งจะพังทลายลงในที่สุด
4. ความโปรดปรานอันยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์ที่มีต่อผู้ยำเกรงพระองค์ คือการที่พระองค์ทรงเป็นผู้คุ้มครองพวกเขาโดยตรง ซึ่งเป็นเกียรติยศที่เหนือกว่าการมีผู้คุ้มครองใดๆ ในโลกนี้
5. โองการนี้ปลุกเร้าให้มุสลิมทุกคนมุ่งมั่นที่จะเป็นผู้ยำเกรงอัลลอฮ์ เพื่อจะได้อยู่ภายใต้การคุ้มครองของพระองค์ และห่างไกลจากการเป็นมิตรกับบรรดาผู้อธรรมทั้งหลาย