Surat Al-Jasiyah — Ayat 36

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• الْحَمْدُ (al-hamdu): Puji syukur kang sampurna, kang mung kagungane Allah.
• رَبِّ (rabbi): Kang nguwasani, kang ngopeni, lan kang ngatur.
• السَّمَاوَاتِ (as-samāwāti): Langit-langit, kabeh kang ana ing dhuwur.
• الْأَرْضِ (al-ardhi): Bumi.
• الْعَالَمِينَ (al-'ālamīna): Sakabehe makhluk, kabeh alam semesta.

2) Panjlentrehane ayat:

Ayat iki ngandhakake yen kabeh puji lan syukur iku mung kagungane Allah SWT. Panjenengane iku Pangeran kang nguwasani langit, bumi, lan sakabehe makhluk kang ana ing alam donya iki. Allah iku siji-sijine kang pantes dipuji lan disyukuri, amarga kabeh nikmat kang dirasakake dening manungsa lan makhluk liyane iku asale saka Panjenengane. Panjenengane kang nitahake, kang ngopeni, lan kang ngatur kabeh perkara ing langit lan bumi. Dadi, ayat iki negesake yen ora ana kang pantes disembah lan dipuji kajaba mung Allah, lan bab iki mbantah kabeh wujud nyembah marang brahala utawa apa wae saliyane Allah.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe supaya tansah memuji lan matur nuwun marang Allah ing saben wektu, amarga kabeh nikmat iku saka Panjenengane.
• Ngerti yen Allah iku Pangeran sakabehe alam, mula ati dadi tentrem lan ora perlu wedi marang liyan kajaba mung marang Allah.
• Ayat iki mulangake yen nyembah marang saliyane Allah iku ora bener, amarga mung Allah kang pantes disembah lan dipuji.
• Kanthi ngerti yen Allah iku Pangeran sakabehe makhluk, awake dhewe dadi luwih tresna lan cedhak marang Panjenengane, lan luwih semangat ngibadah marang Allah.
• Ayat iki nuwuhake rasa syukur lan ngajak manungsa supaya tansah eling marang kebecikan lan kaluhurane Allah ing saben tumindak.