Sura Al-Dżasija — Werset 7

1) Znaczenie słów:

• وَيْلٌ – biada, wielka kara, zniszczenie i cierpienie.
• أَفَّاكٍ – kłamca, który wymyśla fałszywe słowa i rozpowszechnia kłamstwa.
• أَثِيمٍ – człowiek popełniający wiele grzechów, uporczywie trwający w niegodziwości.

2) Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Biada i wielka kara od Boga dla każdego, kto jest zatwardziałym kłamcą, który wymyśla nieprawdę i rozpowszechnia ją wśród ludzi, oraz dla tego, kto trwa w grzechach i niegodziwości, nie zważając na nakazy Boga i nie wstydząc się swoich czynów. Ta groźba dotyczy każdego, kto łączy kłamstwo z grzesznym postępowaniem – kto nie tylko mówi nieprawdę, ale także postępuje w sposób występny, siejąc zepsucie na ziemi. Werset ten jest ostrzeżeniem dla tych, którzy odrzucają prawdę i sprzeciwiają się przesłaniu Boga, wymyślając kłamstwa przeciwko Jego znakom i Jego posłańcom. Dotyczy to także tych, którzy próbują zwodzić ludzi i odwodzić ich od drogi Bożej, jak czynili to przywódcy niewiernych w czasach Proroka Mahometa (niech Bóg go błogosławi i obdarzy pokojem), którzy kłamali i grzeszyli, aby zwalczać prawdę.

3) Korzyści i nauki płynące z wersetu:

• Werset ten ukazuje, jak wielką wagę Bóg przywiązuje do prawdomówności i jak surowo karze kłamstwo, zwłaszcza gdy łączy się ono z grzesznym postępowaniem.
• Jest to ostrzeżenie dla każdego człowieka, aby wystrzegał się kłamstwa i grzechów, ponieważ konsekwencje tych czynów są poważne – zarówno w życiu doczesnym, jak i w życiu ostatecznym.
• Werset ten uczy nas, że islam jest religią prawdy i uczciwości, a muzułmanin powinien być wzorem w mówieniu prawdy i unikaniu wszelkich form oszustwa i niegodziwości.
• Przypomina nam, że Bóg jest sprawiedliwy i nie pozostawia bez kary tych, którzy świadomie szerzą kłamstwa i grzechy, co skłania wierzących do ciągłej samokontroli i poprawy swojego postępowania.