Sure Câsiye — Ayet 7

Kelime Anlamları:

• Veyl (وَيْلٌ): Şiddetli azap, helak ve büyük bir felaket anlamına gelir. Cehennemdeki bir vadi olarak da yorumlanmıştır.
• Effâk (أَفَّاكٍ): Çok yalan söyleyen, iftiracı, sözüne güvenilmeyen ve yalanı alışkanlık haline getiren kimse demektir.
• Esîm (أَثِيمٍ): Günahı çok olan, haddi aşan, sürekli olarak haram ve yasakları işleyen kişi demektir.

Tefsir:

Bu ayet-i kerime, Allah Teâlâ'nın, yalanı kendine meslek edinen ve günahlara dalan kimselere yönelik şiddetli tehdidini içermektedir. "Veyl" kelimesi, hem dünyada hem ahirette karşılaşacakları büyük bir azabı ve helaki ifade eder. Bu, sadece bir uyarı değil; aynı zamanda o kimselerin içine düşecekleri perişanlığın haberidir.

Ayette geçen "effâk" (çok yalancı) ve "esîm" (çok günahkâr) sıfatları, bu kimselerin karakterini ortaya koyar. Onlar, sözlerinde doğruluk bulunmayan, iftira atan, hakikati çarpıtan ve bu yalanlarıyla hem Allah'ın ayetlerini hem de insanları aldatmaya çalışan kimselerdir. Günah işlemekte de sınır tanımazlar; sürekli olarak yasakları çiğnerler.

Bu ayetin iniş sebebi olarak bazı tefsirlerde, Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'e ve Kur'an'a karşı yalanlar uyduran, iftiralar düzenleyen müşriklerin ileri gelenlerinden Nadr bin Hâris'in ismi zikredilmiştir. O, Allah'ın ayetleri okunduğunda "Bu, eskilerin masallarından başka bir şey değildir" diyerek yalan söyler ve insanları hak yoldan alıkoymaya çalışırdı.

Buradan çıkaracağımız büyük ders şudur: Yalan, imanın en büyük düşmanlarından biridir. Mümin, her hâlükârda doğruyu söylemeli, iftiradan ve aldatmadan şiddetle kaçınmalıdır. Çünkü yalan, kişiyi günahlara sürükler; günahlar da onu cehenneme yaklaştırır. Rabbimiz bizleri yalancılardan ve günaha dalanlardan eylesin, doğruluğu ve takvayı hayatımızın merkezine koysun. Unutmayalım ki kurtuluş, doğrulukta ve Allah'a itaatte gizlidir.