سوره احقاف — آیه 10

معانی کلمات:

• أَرَأَيْتُمْ: به من بگویید؛ خبر دهید.
• شَاهِدٌ مِّن بَنِي إِسْرَائِيلَ: گواهی از یهودیان که به حقانیت قرآن و پیامبر اسلام آگاهی دارد (مانند عبدالله بن سلام).
• عَلَىٰ مِثْلِهِ: بر همانندیِ آن (قرآن) با آنچه در تورات آمده است.
• اسْتَكْبَرْتُمْ: تکبّر ورزیدید و سرپیچی کردید.

تفسیر آیه:

ای پیامبر! به مشرکان و کافران قومت بگو: «به من خبر دهید، اگر این قرآن از جانب خداوند باشد و شما به آن کفر بورزید، در حالی که گواهی از بنیاسرائیل (که عالم به کتب آسمانی پیشین است) بر همانندیِ آن با حقیقتِ تورات شهادت دهد و او به آن ایمان آورد، اما شما از روی تکبّر از پذیرش آن سر باز زنید، آیا این بزرگترین ستم و آشکارترین کفر نیست؟» آری، چنین کسانی ستمکارند؛ زیرا حقیقت را دانسته و عمداً آن را انکار میکنند. خداوند نیز قوم ستمکار را به راه حق و ایمان هدایت نمیکند، زیرا آنان با لجاجت و سرکشی، شایستگی هدایت را از خود سلب کردهاند.

فواید و پیامهای آیه:

1. حجت بر کافران: خداوند با ذکر شهادت یک عالم بنیاسرائیل، حجت را بر مشرکان تمام میکند و نشان میدهد که حقانیت قرآن تنها برای اعراب روشن نیست، بلکه اهل کتاب نیز به آن گواهی میدهند.
2. نشانهی صدق پیامبر: ایمان آوردن دانشمندان اهل کتاب به قرآن، دلیل روشنی بر راستگویی پیامبر اسلام و الهی بودن این کتاب است.
3. نکوهش تکبّر: تکبّر در برابر حق، بزرگترین مانع هدایت است؛ انسانِ متکبر هرگز تسلیم حقیقت نمیشود و این صفت، او را از رحمت الهی محروم میسازد.
4. عدالت الهی: خداوند کسی را که خود ستم میکند و حق را میداند و انکار میکند، هدایت نمیکند؛ زیرا هدایت الهی شامل حال کسانی میشود که طالب حق باشند، نه آنان که با آگاهی، راه باطل را برمیگزینند.
5. تشویق به پذیرش حق: این آیه مؤمنان را ترغیب میکند که در برابر حق، فروتن باشند و از هر نشانهای که به صدق قرآن و اسلام اشاره دارد، استقبال کنند تا مشمول هدایت الهی گردند.