Sura Al-Ahkaf — Werset 26

Znaczenie słów:

• Makkannāhum – daliśmy im możliwości, uczyniliśmy ich potężnymi i osiedliliśmy ich na ziemi.
• Af’idah – serca (rozum, zdolność pojmowania).
• Aghnā – przyniosło korzyść, uchroniło przed czymś.
• Jahadūna – zaprzeczali, odrzucali z uporem.
• Ĥāqa – otoczyło, spadło, ogarnęło.
• Yastahzi’ūn – wyśmiewali, szydzili.

Tafsir (wyjaśnienie):

Allah zwraca się tutaj do niewiernych z Kurajszytów, którzy odrzucali posłannictwo Proroka Muhammada (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo). Mówi im: „Zaprawdę, daliśmy ludowi ‘Ad możliwości, których nie daliśmy wam”. Lud ‘Ad – do którego został posłany prorok Hud (niech będzie z nim pokój) – otrzymał od Allaha ogromną potęgę: długie życie, silne ciała, wielkie bogactwa, rozległe terytoria i panowanie nad ziemią. Byli oni potężniejsi i silniejsi od Kurajszytów, a mimo to nie uchroniło ich to przed karą Bożą.

Allah wyposażył ich w słuch, wzrok i serca – czyli w narządy zmysłów i rozum, które miały im służyć do poznania prawdy i refleksji nad znakami Boga. Jednak oni użyli tych darów w niewłaściwy sposób – słuchali, ale nie przyjmowali prawdy; patrzyli, ale nie dostrzegali dowodów jedności Boga; myśleli, ale ich rozumowanie było wypaczone, ponieważ odrzucali znaki Allaha z uporem i arogancją.

Kiedy nadeszła kara – zesłana przez Allaha niszczycielska burza, która unicestwiła ich całkowicie – ich słuch, wzrok i serca nie przyniosły im żadnej korzyści. Nie mogły one oddalić od nich gniewu Boga ani ochronić ich przed zagładą. Stało się tak, ponieważ zaprzeczali Bożym znakom i drwili sobie z ostrzeżeń przekazywanych im przez proroka Huda. W końcu spadła na nich ta kara, z której się naśmiewali i którą lekceważyli – i otoczyła ich ze wszystkich stron.

Ten werset jest ostrzeżeniem i przestrogą dla wszystkich, którzy odrzucają prawdę – że żadna siła, bogactwo ani zdolności nie uchronią człowieka przed sprawiedliwością Allaha, jeśli będzie on trwał w niewierze i szyderstwie z Jego znaków.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Ostrzeżenie przed pychą i złudną pewnością siebie – człowiek nie powinien czuć się bezpieczny z powodu swojego majątku, zdrowia czy pozycji, ponieważ to Allah jest Dawcą wszystkich dóbr i może je odebrać w każdej chwili.
2. Zmysły i rozum są darem, ale i odpowiedzialnością – Allah daje człowiekowi słuch, wzrok i serce nie bez powodu. Są one narzędziami do poznawania Boga i Jego znaków. Kto używa ich w sposób sprzeczny z wolą Stwórcy, ten marnuje najcenniejsze dary.
3. Kara za kpinę z prawdy – wyśmiewanie się z ostrzeżeń Bożych i z posłańców jest jedną z najcięższych przyczyn sprowadzenia kary. Człowiek powinien traktować poważnie wezwanie do wiary, zanim będzie za późno.
4. Siła i potęga nie są gwarancją bezpieczeństwa – historia ludu ‘Ad uczy, że nawet najpotężniejsze cywilizacje giną, gdy odwracają się od Boga. To pokora i posłuszeństwo wobec Stwórcy są prawdziwym źródłem bezpieczeństwa.
5. Zachęta do refleksji nad historią – Quran przywołuje losy minionych narodów, abyśmy wyciągali wnioski i nie powtarzali ich błędów. To dowód miłosierdzia Boga, który ostrzega nas przed konsekwencjami, zanim nadejdą.