احقاف سۈرىسى — ئايەت 26

1) ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• مَكَّنَّاهُمْ: ئۇلارغا كۈچ-قۇدرەت ۋە ئىمكانىيەت بەردۇق، يەنى دۇنيادا ئۇلارنىڭ ئورنىنى مۇستەھكەم قىلدۇق.
• أَفْئِدَةً: قەلبلەر، كۆڭۈللەر، يەنى ئەقىل-پاراسەت قىلچىلىرى.
• أَغْنَى: پايدا بەردى، ئەسقاتتى، يەنى بىرەر زىياننى دەپئى قىلدى.
• يَجْحَدُونَ: ئىنكار قىلىدۇ، يەنى ئاللاھنىڭ ئايەتلىرىنى ئېتىراپ قىلمايدۇ.
• حَاقَ بِهِمْ: ئۇلارنى قورشاپ ئالدى، ئۇلارغا چۈشتى، يەنى ئازاب ئۇلارنى ئوراپ ئالدى.
• يَسْتَهْزِئُونَ: مەسخىرە قىلىدۇ، يەنى ئازابنى مەسخىرە قىلىپ كۈلگەن ئىدى.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە مەككە كاپىرلىرىغا ئىبرەت ۋە ئەسكەرتىش بېرىپ، ئاد قەۋمىنىڭ ئەھۋالىنى مىسال قىلىپ كۆرسىتىدۇ. ئاللاھ ئاد قەۋمىگە دۇنيادا شۇنداق كۈچ-قۇدرەت ۋە ئىمكانىيەت بەرگەن ئىدىكى، بۇنداق ئىمكانىيەت مەككە كاپىرلىرىغا بېرىلمىگەن ئىدى. ئۇلارغا ئاڭلايدىغان قۇلاق، كۆرىدىغان كۆز ۋە چۈشىنىدىغان قەلب بېرىلگەن ئىدى. ئۇلارنىڭ ئۆمرى ئۇزۇن، بەدەنلىرى كۈچلۈك، مال-مۈلكى كۆپ ئىدى. ئەمما ئۇلار بۇ نېئمەتلەرنى ئاللاھنىڭ رازىلىقى ئۈچۈن ئەمەس، بەلكى ئاللاھنى غەزەبلەندۈرىدىغان ئىشلاردا ئىشلەتتى. شۇڭا ئۇلارغا بېرىلگەن قۇلاق، كۆز ۋە قەلب ئۇلارغا ھېچقانداق پايدا بەرمىدى. ئاللاھنىڭ ئايەتلىرىنى ئىنكار قىلغانلىقلىرى ۋە پەيغەمبەر ھۇد ئەلەيھىسسالامنىڭ ئاگاھلاندۇرۇشلىرىنى مەسخىرە قىلغانلىقلىرى تۈپەيلىدىن، ئۇلارغا ئازاب چۈشتى ۋە ئۇلارنى قورشاپ ئالدى. ئۇلار مەسخىرە قىلغان ئازاب ئەمەلىيەتتە ئۇلارنىڭ ئۆزلىرىگە كەلدى.

بۇ ئايەت مەككە كاپىرلىرىغا ۋە ئۇلاردىن كېيىنكى بارلىق ئىنسانلارغا ئېغىر ئەسكەرتىش ۋە ئىبرەتتۇر. ئاللاھ بەرگەن نېئمەتلەرنى ئاللاھنىڭ يولىدا ئىشلىتىش كېرەك. ئەگەر ئىنسان ئاللاھ بەرگەن قۇلاق، كۆز ۋە ئەقىلنى ھەقنى ئىنكار قىلىشقا ۋە پەيغەمبەرلەرنى مەسخىرە قىلىشقا ئىشلەتسە، ئۇنداقتا ئۇ نېئمەتلەر ئۇنى ئازابتىن قۇتۇلدۇرالمايدۇ. بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ئاللاھ بەرگەن ھەر بىر نېئمەتنىڭ قىممىتىنى بىلىشىمىز، ئۇنى ياخشى ئىشلارغا ئىشلىتىشىمىز ۋە ئاللاھنىڭ ئايەتلىرىنى ئىنكار قىلماستىن، بەلكى ئۇلارغا ئەمەل قىلىشىمىز كېرەك. ئاللاھ بىزنى ئاد قەۋمىنىڭ ئاقىۋىتىدىن ساقلىسۇن ۋە بىزنى ھىدايەت يولىدا مۇستەھكەم قىلسۇن.