Сураи Мухаммад — Оят 35

1. Маънои калимаҳои душворфаҳм:

• فَلَا تَهِنُوا: Пас суст нашавед, дилсард нагардед.
• وَتَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ: Ва ба сулҳ даъват накунед (яъне аз худ ба душман пешниҳоди сулҳ накунед).
• السَّلْمِ: Сулҳ, оштинопазирӣ.
• الْأَعْلَوْنَ: Бартару бузургтар, ғолибон.
• يَتِرَكُمْ: Аз шумо кам кунад, нуқсон расонад.

1. Тафсири оят:

Худованди Мутаъол ба мӯъминон муроҷиат карда мефармояд: дар муқобилаи душманон сустӣ ва тарсу бим нишон надиҳед ва худро нотавон ҳис накунед. Ҳамчунин аз худатон ба душманон пешниҳоди сулҳ ва оштинопазирӣ накунед, пеш аз он ки онҳо ба шумо пешниҳоди сулҳ кунанд, зеро шумо бар онҳо бартариву ғалаба доред ва Худованд бо ёрӣ ва нусрати Худ бо шумост. Ин башорати бузургест ба пирӯзӣ ва ғалаба бар душманон. Ва Худованд аз савоби аъмоли шумо ҳеҷ чизро кам намекунад, балки бар он меафзояд аз фазлу карами Худ.

1. Фоидаҳои оят:

• Ин оят ба мӯъминон қуввату устуворӣ мебахшад ва онҳоро аз сустӣ ва тарс дар муқобилаи душман бозмедорад.
• Нишон медиҳад, ки мӯъминон бояд эътимоди комил ба Худованд дошта бошанд, зеро Ӯ бо онҳост ва онҳоро танҳо намегузорад.
• Башорат медиҳад, ки Худованд савоби аъмоли некро кам намекунад ва ин боиси ҳавасмандӣ ба амалҳои нек мегардад.
• Ин оят мӯъминонро ба иззати нафс ва худбоварӣ даъват мекунад, ки худро ҳақир ва нотавон наҳисобанд.
• Мефаҳмонад, ки пирӯзӣ ва ғалаба аз ҷониби Худованд аст ва Ӯ ҳар касеро, ки ба Ӯ таваккал кунад, ёрӣ медиҳад.
• Ин оят ба мо меомӯзад, ки дар ҳаёти худ ба Худованд таваккал кунем ва аз ноумедӣ ва сустӣ дурӣ ҷӯем, зеро ваъдаи Худованд ҳақ аст ва Ӯ ҳеҷ гоҳ бандагони содиқи худро танҳо намегузорад.