Surah Al-Maidah — Talata 111

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• أَوْحَيْتُ – Ang kahulugan dito ay ang pag-uukit sa mga puso (pagbibigay ng inspirasyon o patnubay sa kalooban), hindi ang pagpapadala ng propesiya.
• الْحَوَارِيِّينَ – Ang mga tapat at piniling mga alagad ni Propeta Hesus (sumakanya nawa ang kapayapaan), na naging mga tagasunod niya at mga tagapagtaguyod ng kanyang mensahe.
• آمِنُوا – Maniwala kayo nang may buong puso at pagtanggap.
• مُسْلِمُونَ – Mga nagpapasakop at sumusunod sa kalooban ng Allah, na may panlabas na pagsunod at panloob na pananampalataya.

Paliwanag ng Talata:

Alalahanin mo, O Propeta Muhammad, ang biyayang ipinagkaloob sa iyo ng Allah nang Kanyang ituon sa mga puso ng mga tapat na alagad ni Propeta Hesus ang inspirasyon na maniwala sa Kanya at sa Kanyang sugo na si Hesus. Sila ay tumugon nang may katapatan at pagsunod, na nagsasabi: “Sumampalataya kami sa Iyo at sa Iyong sugo, at maging saksi Ka na kami ay mga Muslim—mga nagpapasakop sa Iyong kalooban at sumusunod sa Iyong mga utos.” Sa ganitong paraan, pinagsama nila ang panlabas na pagsunod (Islam) at ang panloob na pananampalataya (Iman), na siyang katibayan ng kanilang taos-pusong pagtugon sa paanyaya ng Allah.

Mga Aral at Bunga:

• Ang Allah ay nagbibigay ng patnubay sa mga puso ng Kanyang mga lingkod, at ang pananampalataya ay isang biyayang Kanyang ipinagkakaloob sa sinumang Kanyang nais—kaya nararapat na lagi tayong humingi sa Kanya ng katatagan sa pananampalataya.
• Ang tunay na pananampalataya ay hindi lamang salita sa dila, kundi kasama ang pagkilos at pagsunod sa mga utos ng Allah at ng Kanyang mga sugo.
• Ang pagiging Muslim ay nangangahulugan ng ganap na pagpapasakop sa Allah, at ito ang pinakamataas na antas ng karangalan na maaaring makamit ng isang tao.
• Ang pagkakaisa ng panlabas na gawa at panloob na paniniwala ay susi sa pagtanggap ng Allah sa ating pagsamba, at ito ang modelo ng mga tunay na tagasunod ng mga propeta.