سوره مائده — آیه 111

معانی کلمات:

• أوحیت: الهام کردم، در دل انداختم.
• الحواریون: یاران ویژه و برگزیده حضرت عیسی علیه السلام.
• آمنوا: ایمان بیاورید، باور کنید.
• اشهد: گواه باش، شاهد باش.
• مسلمون: فرمانبرداران و تسلیم شدگان در برابر خداوند.

تفسیر آیه:

ای پیامبر، به یاد آور نعمت بزرگ مرا بر تو، آنگاه که به یاران ویژه و برگزیده عیسی علیه السلام الهام کردم و در دلهایشان انداختم که به من و به فرستاده من (عیسی) ایمان بیاورند. آنان نیز با کمال میل و پذیرش، این دعوت را اجابت کردند و گفتند: «ای پروردگار ما، ایمان آوردیم و به یگانگی تو و رسالت عیسی گواهی میدهیم؛ و تو نیز گواه باش که ما فرمانبردار و تسلیم فرمان تو هستیم.» آنان با این سخن، میان ایمان قلبی و تسلیم عملی جمع کردند؛ یعنی هم در دل باور داشتند و هم در عمل اطاعت کردند.

فواید و پیامهای آیه:

• خداوند متعال با الهام به دلهای مؤمنان، آنان را به راه حق هدایت میکند و این نشانه لطف و محبت او به بندگان صادق است.
• ایمان واقعی، تنها ادعای زبانی نیست؛ بلکه باید با تسلیم عملی و اطاعت از فرمانهای الهی همراه باشد، چنانکه حواریون هر دو را با هم داشتند.
• این آیه نشان میدهد که یاران راستین پیامبران، کسانی هستند که با جان و دل دعوت حق را میپذیرند و در برابر خداوند خاضع و فرمانبردارند.
• الهام الهی به دلهای پاک، یکی از راههای هدایت است که خداوند برای بندگان برگزیده خود قرار داده است و این مژدهای برای مؤمنان است که اگر خلوص داشته باشند، خداوند آنان را یاری میکند.