سورت مائده — آیت 61

د کلمو معناګانې:

• دَخَلُوا بِالْكُفْرِ: دوی کفر سره داخل شول، یعنې په داسې حال کې راغلل چې په زړونو کې یې کفر و.
• خَرَجُوا بِهِ: په همدغه کفر سره ووتل، یعنې پر کفر باندې قايم وو.
• يَكْتُمُونَ: هغه څه چې پټوي، یعنې نفاق او کفر چې په زړونو کې يې ساتي.

د آيت تفسير:

کله چې دا منافقان تاسو ته (اى مؤمنانو!) راشي، نو په خوله وايي: "مونږ ايمان راوړى دى"، خو په حقيقت کې دوى په داسې حال کې راغلي دي چې په زړونو کې يې کفر و، او په همدغه کفر سره بېرته ځي؛ یعنې د دوى راتګ او تګ دواړه پر کفر باندې وو، او دوى هيڅکله په رښتيا سره ايمان نه دى راوړى. دوى يواځې د نفاق له مخې داسې ښکاروي چې ګواکې مسلمانان دي، خو د دوى زړونه له کفر ډک دي. الله تعالى د دوى په پټو خبرو او پټو نيتونو ښه عالم دى، او هغه څه چې دوى يې په زړونو کې پټوي، هغه ته يې معلوم دي، که څه هم دوى د خپل کفر او نفاق په پټولو سره د مسلمانانو د تېرېدو هڅه کوي.

دا آيت د هغو منافقانو په اړه نازل شوى دى چې د رسول الله ﷺ په مجلس کې به راتلل او په خوله به يې ايمان ښکاره کاوه، خو په زړه کې به يې کفر و، او کله به چې ووتل، نو په همدغه کفر سره به ووتل.

فايدې:

1. الله تعالى د هر چا په پټو نيتونو او زړونو ښه عالم دى، نو هيڅوک د ده له علمه پټ نه دى، او هغه به د هر چا له نيت سره سم سزا يا اجر ورکړي.
2. ايمان يواځې په خوله نه دى، بلکې په زړه باور او په عمل سره ثابتېږي؛ څوک چې يواځې په خوله ايمان وايي خو په زړه کې کافر وي، هغه په رښتيا مسلمان نه دى.
3. مسلمانان بايد د خلکو په ظاهري حال قناعت وکړي او پټ حالات الله تعالى ته پرېږدي، ځکه چې د زړونو علم يواځې الله لري.
4. په دې آيت کې د منافقانو د بدحالۍ ښکارندويي شوې ده، چې دوى د اسلام د دښمنۍ سره سره د مسلمانانو په ډله کې د نفوذ هڅه کوي، نو مسلمانان بايد له داسې خلکو محتاط واوسي.