Sure Mâide — Ayet 61

Kelime Anlamları:

• Ve kad dahalu bil-küfri: Oysa onlar kâfir olarak (yanınıza) girmişlerdir.
• Ve hum kad haracu bih: Ve yine kâfir olarak (yanınızdan) çıkmışlardır.
• Yektumûn: Gizliyorlardı, içlerinde saklıyorlardı.

Tefsir:

Ey müminler! Bu âyet, Peygamber Efendimiz'in (sallallahu aleyhi ve sellem) huzuruna giren ve yüzlerine karşı "İman ettik, seni tasdik ettik" diyen, fakat kalplerinde küfrü barındıran münafık kimseler hakkında inmiştir. Bunlar, yanınıza girdiklerinde de, yanınızdan ayrılıp çıktıklarında da küfür üzereydiler. Yani sözleriyle kalpleri birbirini tutmuyordu. Dilleriyle iman lafzını söylüyorlar, fakat kalpleri inkâr ve inatla dolu olarak girip çıkıyorlardı. Onların bu hâli, sizin onları mümin sanmanıza sebep oluyordu; fakat Allah Teâlâ, onların içlerinde gizledikleri bu nifakı ve küfrü tam olarak bilmektedir. Onlar, küfürlerini ne kadar gizleseler de, Allah'ın ilmi onların bütün sırlarına ve gizli niyetlerine tam anlamıyla vakıftır. Allah, onların bu gizledikleri küfürlerine karşılık onları mutlaka cezalandıracaktır.

Ders ve İbret:

Bu âyet, müminlere çok önemli bir ders vermektedir: İnsanların dış görünüşlerine ve sözlerine aldanmamak gerekir. Asıl olan, kişinin kalbindeki niyetidir. Ancak bizler, insanların kalplerini bilemeyeceğimiz için, onların görünürdeki hâllerine göre muamele ederiz. Fakat Allah Teâlâ, herkesin içini dışını bilendir. Bu sebeple mümin, sözünde ve özünde doğru olmalı, gösterişten ve riyadan uzak durmalıdır. Çünkü Allah, gizli açık her şeyi bilir ve kulunun kalbindeki samimiyetine göre muamele eder. Bu âyet aynı zamanda münafıkların kötü akıbetini haber vererek, samimi bir imanla Allah'a yönelmenin önemini vurgular. Ne mutlu o kimselere ki, dilleriyle kalpleri bir olur, imanlarını sadece dilleriyle değil, amelleriyle ve kalpleriyle de tasdik ederler.