Сураи Аль-Маида Оят 72 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бе шубҳа онҳое, ки гуфтанд, ки Худо ҳамон Масеҳ-Писари Марям…

Аль-Маида · 72/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۖ وَقَالَ الْمَسِيحُ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ ۖ إِنَّهُ مَن يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ ۖ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ ۝٧٢

🔤 Transliteration

Laqad kafaral lazeena qaalooo innal laaha Huwal maseehub nu Maryama wa qaalal Maseehu yaa Baneee Israaa`eela budul laaha Rabbee wa Rabbakum innnahoo many-yushrik ballaahi faqad harramal laahu `alaihil jannata wa maa waahun Naaru wa maa lizzaalimeena min ansaar

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Бе шубҳа онҳое, ки гуфтанд, ки Худо ҳамон Масеҳ-Писари Марям аст, кофир шуданд. Масеҳ гуфт: «Эй банӣ-Исроил, Оллоҳ --- Парвардигори ман ва Парвардигори худро бипарастед». Зеро ҳар кас, ки барои Худованд шарике қарор диҳад, Худо биҳиштро бар ӯ ҳаром куна два ҷойгоҳи ӯ оташ аст ва ситамкорон ёваре нест.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

المسيح: Унвони ҳазрати Исо (а), ки маънои "масеҳшуда" ё "муборак"-ро дорад.
كفر: Инкор ва нобоварӣ ба Аллоҳ таъоло, рад кардани ҳақиқати илоҳӣ.
يشرك: Шарик овардан ба Аллоҳ, яъне ба Ӯ касе ё чизеро дар ибодат шарик кардан.
حرّم: Ҳаром кард, манъ кард.
مأواه: Ҷои будубош ва паноҳгоҳи ӯ.
أنصار: Ҷамъи "носир", ёварон ва мададгорҳо.

Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло қасам ёд мекунад, ки онҳое, ки гуфтанд: "Аллоҳ худи Масеҳи писари Марям аст", бешубҳа кофир шуданд. Ин гуфтор ботил аст, зеро онҳо ба ғайри Аллоҳ сифати илоҳиро нисбат доданд. Ҳол он ки худи ҳазрати Исо (а) ба банӣ Исроил гуфт: "Аллоҳро, ки Парвардигори ман ва Парвардигори шумост, ибодат кунед". Ӯ худро бандаи Аллоҳ эълон кард ва нишон дод, ки вай ва ҳамаи мардум дар бандагии Аллоҳ баробаранд. Пас, ҳар касе ки ба Аллоҳ шарик оварад, Аллоҳ Ҷаннатро бар ӯ ҳаром кардааст ва ҷои будубоши ӯ оташи Ҷаҳаннам аст. Ва барои ситамгарон ҳеҷ ёвар ва мададгоре нест, ки онҳоро аз азоби оташ наҷот диҳад.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ҳазрати Исо (а) худ бандаи Аллоҳ буд ва ҳеҷ гоҳ даъвои илоҳӣ накардааст.
Тавҳид (яктоии Аллоҳ) асоси асосии имон аст ва ширк ба Аллоҳ гуноҳи бузург ва бахшанданашаванда мебошад.
Ҳар касе ки ба Аллоҳ шарик оварад, аз Ҷаннат маҳрум мешавад ва ҷои ӯ дар оташ аст.
Ин оят моро огоҳ мекунад, ки танҳо Аллоҳро ибодат кунем ва аз ҳар гуна ширк дурӣ ҷӯем.
Ислом дини тавҳид аст ва ҳамаи паёмбарон ба ин асос даъват кардаанд.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки бояд ба ақидаи дуруст пайравӣ кунем ва аз ботил дур бошем.
Аллоҳ таъоло одил аст ва барои ситамгарон ҳеҷ ёваре нест, пас бояд ба Ӯ тавба кунем ва ба роҳи рост баргардем.

📜 Оят 70-74 — Сураи Аль-Маида

70لَقَدْ أَخَذْنَا مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَأَرْسَلْنَا إِلَيْهِمْ رُسُلًا ۖ كُلَّمَا جَاءَهُمْ رَسُولٌ بِمَا لَا تَهْوَىٰ أَنفُسُهُمْ فَرِيقًا كَذَّبُوا وَفَرِيقًا يَقْتُلُونَ

Мо аз банӣ-Исроил паймон гирифтем ва паёмбароне барояшон фиристодем. Ҳар гоҳ ки паёмбаре чизе мегуфт, ки бо хоҳиши дилашон мувофиқ набуд, гурӯҳеро дурӯғ мебароварданд ва гурӯҳеро мекуштанд.

71وَحَسِبُوا أَلَّا تَكُونَ فِتْنَةٌ فَعَمُوا وَصَمُّوا ثُمَّ تَابَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُوا وَصَمُّوا كَثِيرٌ مِّنْهُمْ ۚ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ

Ва пиндоштанд, ки уқубате нахоҳад буд. Пас кӯру кар шуданд. Он гоҳ Худо тавбаашон қабул кард. Боз бисёре аз онҳо кӯру кар шуданд. Ҳар чӣ мекунанд, Худо мебинад.

72لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۖ وَقَالَ الْمَسِيحُ يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ ۖ إِنَّهُ مَن يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوَاهُ النَّارُ ۖ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ

73لَّقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ ثَالِثُ ثَلَاثَةٍ ۘ وَمَا مِنْ إِلَٰهٍ إِلَّا إِلَٰهٌ وَاحِدٌ ۚ وَإِن لَّمْ يَنتَهُوا عَمَّا يَقُولُونَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

Онон, ки гуфтанд: «Оллоҳ саввумини се аст», кофир шуданд. Дар ҳоле ки ҳеҷ Худое ҷуз Оллоҳ нест. Агар аз он чӣ мегӯянд бознаистанд, ба кофиронашон азобе дардовар хоҳад расид.

74أَفَلَا يَتُوبُونَ إِلَى اللَّهِ وَيَسْتَغْفِرُونَهُ ۚ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

Оё ба даргоҳи Худо тавба намекунанд ва аз Ӯ бахшиш намехоҳанд? Худо бахшоянда ва меҳрубон аст!

← Оят 71 📖 Аль-Маида Оят 73 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

72Оят

Тарҷума — Аль-Маида 72

Сураи Аль-Маида Оят 72 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бе шубҳа онҳое, ки гуфтанд, ки Худо ҳамон Масеҳ-Писари Марям…

Сураи Оят 72/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 70–74. Ба Тоҷикӣ: Русский.