සූරා අල්-මාඉදා — ආයාත් 72

වදන්හි අර්ථ:

• الْمَسِيحُ (අල්-මසීහ්): ඊසා (අ.ස.) නබිවරයාණන්ගේ ගෞරවනාමයකි.
• حَرَّمَ (හර්රම): තහනම් කළේය.
• مَأْوَاهُ (ම'වාහු): ඔහුගේ නවාතැන.
• أَنصَارٍ (අන්සාර්): උපකාරකයින්, ආරක්ෂකයින්.

අර්ථ විවරණය:

අල්ලාහ් තආලා දිවුරුම් දී පවසන්නේ, “අල්ලාහ් යනු මර්යම්ගේ පුත් මසීහ් (ඊසා) ම ය” යැයි පැවසූවන් සැබවින්ම ප්රතික්ෂේප කළවුන් (කාෆිර්වරුන්) බවයි. ඔවුන් දිව්යත්වය අල්ලාහ්ට අමතරව වෙනත් කෙනෙකුට ආරෝපණය කිරීම නිසා ඔවුන් ප්රතික්ෂේපයට වැටුණෝය. එහෙත් මසීහ් (ඊසා) නබිතුමා මෙසේ පැවසූ බව අල්ලාහ් දන්වයි: “ඕ ඉස්රාඊල් දරුවනි! අල්ලාහ්ට පමණක් නමස්කාර කරන්න. ඔහු මගේ ද ඔබගේ ද අයිතිකරු (රබ්) ය. මම ද ඔබ මෙන් ම ඔහුගේ ගැත්තෙකි.” එබැවින් අල්ලාහ් සමඟ වෙනත් කෙනෙකුව නමස්කාරයේ හවුල් කරන්නාට අල්ලාහ් ස්වර්ගය තහනම් කළේය. ඔහුට ස්වර්ගයට ඇතුළු වීම කිසිදා අවසර නොලැබේ. ඔහුගේ නවාතැන නිරයයි. මන්ද එය ප්රතික්ෂේප කරන්නන් (මුෂ්රික්වරුන්) සඳහා සූදානම් කර ඇත. එම සාපරාධී (අපරාධකාරී) අයට නිරයේ දඬුවමින් ඔවුන්ව ගලවා ගැනීමට කිසිදු උපකාරකයෙකු හෝ ආරක්ෂකයෙකු නොමැත.

උපදේශ හා පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ ගෞරවනීය නබිවරුන් පවා තමන් ගැත්තන් බව ප්රකාශ කළ අතර, ඔවුන්ට දිව්යත්වය ආරෝපණය කිරීම ඉතා බරපතල ප්රතික්ෂේපයකි. එබැවින් නබිවරුන්ට අධිමානුෂික ගුණාංග ආරෝපණය කිරීමෙන් වැළකී සිටිය යුතුය.
2. ඒකදේවවාදය (තව්හීද්) යනු සියලු නබිවරුන්ගේ පොදු පණිවිඩයයි. ඊසා (අ.ස.) ද තම ජනතාවට ඉගැන්වූයේ අල්ලාහ්ට පමණක් නමස්කාර කරන ලෙසයි.
3. අල්ලාහ්ට හවුල් කිරීම (ෂිර්ක්) යනු සමාව නොලබන බරපතල පාපයක් වන අතර, එය ස්වර්ගය අහිමි කර නිරයට ඇතුළු කරවන්නකි.
4. අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් ගලවා ගැනීමට කිසිදු මැදිහත්කරුවෙකුට හෝ උපකාරකයෙකුට නොහැකිය. එබැවින් ගැලවීම ඇත්තේ අල්ලාහ්ට පමණක් යටත් වී ඔහුගේ මාර්ගය අනුගමනය කිරීමෙන් පමණි.
5. මෙම ආයාව තුළින් අපට පැහැදිලි වන්නේ ඉස්ලාමයේ ඒකදේවවාදී පණිවිඩය කෙතරම් පැහැදිලි සහ සරල ද යන්නයි. එය සියලු මනුෂ්ය වර්ගයාට ගෞරවය හා ගැලවීම ගෙන දෙන ධර්මයකි.