Surja El-Maide — Ajet 82

Kuptimet e fjalëve:

• Kissisinë: dijetarë të krishterë që studiojnë fenë e tyre.
• Ruhbanë: murgj që i përkushtohen adhurimit dhe jetës asketike.

Tefsiri i Ajetit:

O Muhamed, ti me siguri do të gjesh se armiqtë më të mëdhenj të besimtarëve janë hebrenjtë dhe idhujtarët. Sa i përket hebrenjve, armiqësia e tyre buron nga kokëfortësia, zilia dhe mohimi i së vërtetës, edhe pse e dinë atë. Sa i përket idhujtarëve, ata e kundërshtojnë të vërtetën për shkak të verbërisë së tyre dhe ndjekjes së traditave të të parëve pa menduar.

Në anën tjetër, ti do të gjesh se më të afërtit në dashuri dhe miqësi për besimtarët janë ata që e quajnë veten të krishterë. Arsyeja për këtë dashuri të tyre është se ndër ta ka dijetarë të sinqertë dhe murgj që i përkushtohen adhurimit, të cilët e kanë zbutur zemrën e tyre me lutje dhe përulësi. Gjithashtu, ata nuk janë mendjemëdhenj ndaj së vërtetës; përkundrazi, e pranojnë atë me përulësi dhe butësi. Këto cilësi fisnike i bëjnë ata më të prirur për ta pranuar të vërtetën dhe për t'iu përgjigjur thirrjes së Islamit, siç bënë disa prej tyre që besuan në profetin Muhamed (paqja qoftë mbi të), si Negusi dhe shokët e tij.

Përfitimet e nxjerra nga ajati:

1. Ajeti tregon se armiqësia ndaj besimtarëve nuk është e njëjtë te të gjithë njerëzit; disa janë më armiqësorë se të tjerët, dhe kjo varet nga gjendja e zemrës së tyre dhe nga qëndrimi i tyre ndaj së vërtetës.
2. Ajeti nënvizon se përulësia dhe butësia e zemrës janë ndër shkaqet më të mëdha për pranimin e së vërtetës, ndërsa mendjemadhësia dhe arrogance janë pengesa që e largojnë njeriun nga udhëzimi.
3. Ajeti na mëson se dijetarët e sinqertë dhe adhuruesit e devotshëm kanë ndikim pozitiv te populli i tyre dhe i afrojnë ata te e vërteta, prandaj duhet t'i vlerësojmë dhe t'i respektojmë ata.
4. Ajeti tregon se Islami nuk i gjykon njerëzit sipas emrave apo etiketimeve të tyre, por sipas qëndrimit të tyre ndaj së vërtetës dhe veprave të tyre; prandaj disa të krishterë janë më të afërt në dashuri për muslimanët sesa disa që e quajnë veten muslimanë por nuk e ndjekin të vërtetën.
5. Ajeti i hap dyert e shpresës për thirrjen në Islam, duke treguar se ka nga ithtarët e librit që e pranojnë të vërtetën kur ajo u bëhet e qartë, sidomos ata që kanë zemër të pastër dhe janë larg mendjemadhësisë.