سوره مائده — آیه 84

معانی کلمات:

• «نَطْمَعُ»: امیدواریم، آرزو داریم.
• «الْقَوْمِ الصَّالِحِینَ»: گروه شایستگان و نیکوکاران، یعنی پیامبران و پیروان راستین آنان.

تفسیر آیه:

این آیه سخن گروهی از مؤمنان اهل کتاب (مانند نجاشی و یاران او) را بیان میکند که وقتی مورد سرزنش یهودیان قرار گرفتند که چرا به محمد (صلیاللهعلیهوسلم) ایمان آوردهاند، با شگفتی و انکار از خود گفتند: چه عذری و بهانهای برای ما باقی مانده است که به خداوند یگانه و حقّی که از جانب او برای ما آمده است (یعنی قرآن و رسالت محمد) ایمان نیاوریم؟! در حالی که دلایل روشن و برهانهای آشکاری بر درستی این دعوت دیدهایم و از سوی دیگر، امید و آرزوی ما این است که پروردگارمان ما را در بهشت، همراه با بندگان صالح و نیکوکارش - که پیامبران و پیروان مطیع ایشان هستند - وارد گرداند. بنابراین، با وجود این همه روشنی حق و این امید بزرگ، ترک ایمان برای ما هرگز شایسته و سزاوار نیست.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمانِ آگاهانه و مبتنی بر دلیل، نه تقلیدی کورکورانه، ارزشمند است و انسان را به پایداری در راه حق رهنمون میشود.
• امید به رحمت خداوند و آرزوی همراهی با صالحان، انگیزهای قوی برای ایمانآوردن و عمل به دستورات الهی است.
• مؤمن واقعی در برابر سرزنش و تمسخر دیگران، نه تنها سست نمیشود، بلکه با استدلال و قاطعیت، ایمان خود را ابراز و از آن دفاع میکند.
• همراهی با نیکان و صالحان در سرای آخرت، بالاترین پاداشی است که مؤمنان برای آن تلاش میکنند و این امید، آنان را از لغزشها بازمیدارد.