ซูเราะฮฺ กอฟ — อายะฮฺ 45

ความหมายของคำที่ควรอธิบาย:

• بِجَبَّارٍ หมายถึง ผู้มีอำนาจบังคับข่มขู่ หรือผู้ที่ถูกส่งมาเพื่อบังคับให้ผู้อื่นทำตาม
• وَعِيدِ หมายถึง การข่มขู่ลงโทษ หรือสัญญาว่าจะลงโทษผู้ที่ฝ่าฝืน

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ทรงตรัสว่า พระองค์ทรงรอบรู้ยิ่งกว่าผู้ใดในสิ่งที่พวกมุชริกีนกล่าวหา ทั้งการกล่าวเท็จต่ออัลลอฮ์ การปฏิเสธโองการทั้งหลายของพระองค์ และการเยาะเย้ยต่อท่านศาสดามุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม พระองค์ทรงได้ยินและทรงทราบทั้งหมด ไม่มีสิ่งใดซ่อนเร้นจากพระองค์ได้

จากนั้นพระองค์ทรงปลอบโยนท่านศาสดาโดยตรัสว่า ท่านมิได้ถูกส่งมาเพื่อเป็นผู้มีอำนาจบังคับข่มขู่พวกเขาให้เข้ารับอิสลาม หรือบังคับให้พวกเขาเชื่อ แต่ทว่าท่านถูกส่งมาเพื่อเป็นผู้เผยแพร่และตักเตือนเท่านั้น

ในตอนท้ายพระองค์ทรงสั่งให้ท่านศาสดาตักเตือนด้วยอัลกุรอานเฉพาะผู้ที่เกรงกลัวต่อการลงโทษของพระองค์เท่านั้น เพราะผู้ที่หวาดกลัวต่อวะอีด (การข่มขู่ลงโทษ) ของอัลลอฮ์เท่านั้นที่จะรับฟังและใคร่ครวญข้อตักเตือน ส่วนผู้ที่ไม่เกรงกลัวและหัวใจแข็งกระด้าง การตักเตือนก็ไม่เกิดประโยชน์แก่พวกเขา

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากอายะฮ์:

1. อัลลอฮ์ทรงรอบรู้ทุกสิ่งที่ผู้คนกล่าวหาและปฏิเสธ ดังนั้นผู้ศรัทธาจึงไม่ควรกังวลต่อคำวิจารณ์หรือการปฏิเสธของผู้อื่น เพราะอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้พิพากษาที่เที่ยงธรรมที่สุด
2. ภารกิจของศาสดาและผู้ที่สืบทอดงานของท่านคือการเผยแพร่และตักเตือนด้วยความเมตตา ไม่ใช่การบังคับข่มขู่ให้คนศรัทธา ซึ่งสะท้อนถึงความงดงามของอิสลามที่ให้อิสระในการเลือกเชื่อ
3. การตักเตือนจะมีผลกับผู้ที่มีจิตใจอ่อนโยนและเกรงกลัวต่ออัลลอฮ์เท่านั้น ดังนั้นเราควรแสวงหาความรู้และตักเตือนกันด้วยความหวังดี โดยไม่เสียใจหากผู้คนไม่ยอมรับ
4. อัลกุรอานคือแหล่งเตือนสติที่ดีที่สุดสำหรับผู้ที่แสวงหาความจริง และเป็นหนทางนำไปสู่ความสำเร็จทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
5. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อศาสดาของพระองค์ ทรงปลอบโยนท่านเมื่อเผชิญกับการปฏิเสธ ซึ่งสอนให้เรารู้ว่าการงานของเราคือการทำหน้าที่ให้ดีที่สุด ส่วนผลลัพธ์นั้นเป็นของอัลลอฮ์