Sura Adh-Dharijat — Werset 15

Znaczenie słów:

• اَلْمُتَّقِينَ – ci, którzy boją się Boga, przestrzegają Jego nakazów i unikają Jego zakazów.
• جَنَّاتٍ – ogrody, sady pełne drzew i roślinności.
• عُيُونٍ – źródła, strumienie wody płynącej.

Tłumaczenie i wyjaśnienie (tafsir):

Bóg Wszechmogący zapewnia, że ci, którzy okazali bogobojność (taqwa) – czyli wypełniali Jego polecenia i wystrzegali się tego, czego On zakazał – zostaną w Dniu Ostatecznym umieszczeni w przepięknych ogrodach rajskich, w których płyną źródła wody. Te ogrody to miejsca wiecznego szczęścia, pełne zieleni, owoców i wszelkich rozkoszy, a tryskające w nich źródła są symbolem obfitości, czystości i życia, które Bóg przygotował dla Swoich wiernych sług.

Opis ten ukazuje, że nagroda dla pobożnych nie jest jedynie abstrakcyjna, lecz realna i zmysłowa – dostępna dla nich w pełni, bez żadnych braków. Woda w raju jest metaforą błogosławieństwa i łaski, która nieustannie towarzyszy mieszkańcom ogrodów. Werset ten podkreśla, że to właśnie dzięki swojej wierze i dobrym uczynkom w życiu doczesnym zasłużyli oni na tę wieczną szczęśliwość.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Zachęta do bogobojności – werset ten pokazuje, że prawdziwy sukces i szczęście wieczne osiągają ci, którzy w swoim życiu kierują się bojaźnią Bożą i posłuszeństwem wobec Stwórcy. To najpewniejsza droga do zbawienia.
2. Realność nagrody – opis rajskich ogrodów i źródeł uświadamia nam, że obietnice Boga są prawdziwe i konkretne. Wierzący powinien pielęgnować w sobie tę pewność, że jego trud i wysiłek w przestrzeganiu zasad islamu nie pójdą na marne.
3. Motywacja do dobrych uczynków – świadomość, że czeka nas tak wspaniała nagroda, skłania do wytrwałości w czynieniu dobra, nawet gdy napotykamy trudności w życiu doczesnym.
4. Pokój i radość serca – wiedza o tym, że Bóg przygotował dla Swoich sług tak wspaniałe miejsce, napełnia serce wierzącego spokojem, nadzieją i miłością do Stwórcy, który jest hojny i miłosierny.
5. Przestroga przed zaniedbaniem – werset ten jednocześnie przypomina, że ci, którzy nie okazują bogobojności, pozbawiają się tej nieopisanej szczęśliwości, co powinno skłaniać do refleksji i powrotu na właściwą drogę.