Surja Edh-Dharijat — Ajet 2

Kuptimet e fjalëve:

• fâl-hâmilâti: për retë (muret) që mbajnë e bartin.
• vikran: një barrë të rëndë, pra ujin e madh që mbajnë retë.

Tefsiri i ajetit:

Zoti i Madhërishëm betohet në retë që mbartin barrën e rëndë të ujit. Këto re ngarkohen me ujë të bollshëm dhe e mbajnë atë si një barrë të rëndë, duke treguar fuqinë e Zotit në krijimin dhe lëvizjen e tyre. Ky betim vjen si pjesë e një vargu betimesh që Zoti i bën për të vërtetuar se dita e gjykimit dhe shpërblimi janë realitete të padyshimta. Retë që mbajnë ujin janë shenjë e mëshirës së Zotit dhe e fuqisë së Tij, sepse ato u japin jetë tokës së vdekur dhe sigurojnë ushqim për njerëzit dhe krijesat e tjera.

Përfitimet nga ajeti:

1. Betimi i Zotit në krijesat e Tij të mëdha, si retë, na mëson të sodisim fuqinë e Tij në univers dhe të reflektojmë mbi mrekullitë e krijimit.
2. Retë që mbartin ujin na kujtojnë mëshirën e pakufishme të Zotit, i cili dërgon shiun për të mbajtur gjallë tokën dhe krijesat, gjë që na shtyn ta falënderojmë dhe ta adhurojmë Atë.
3. Ky ajet na përgatit shpirtërisht për besimin në ditën e gjykimit, duke na bërë të kuptojmë se ashtu siç Zoti është i fuqishëm për të ngarkuar retë me ujë, Ai është i fuqishëm për të ringjallur të vdekurit dhe për të dhënë llogari për veprat.
4. Të menduarit për këto shenja natyrore na afron me Zotin dhe na bën të ndjejmë madhështinë e Tij, duke na nxitur të jetojmë me devotshmëri dhe përulësi.