Surja Et-Tur — Ajet 32

Kuptimi i fjalëve:

• أَحْلَامُهُم: mendjet dhe arsyet e tyre.
• طَاغُونَ: ata që e kalojnë kufirin në kokëfortësi dhe armiqësi.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar e hedh poshtë me habi pretendimin e jobesimtarëve, të cilët i atribuonin Profetit Muhamed (paqja qoftë mbi të) cilësi kontradiktore si: magjistar, falltar, poet dhe i çmendur. A thua vallë mendjet e tyre të shëndosha po i urdhërojnë ata të thonë këto fjalë kontradiktore? Sepse është e pamundur që këto cilësi të mblidhen të gjitha te një njeri i vetëm në të njëjtën kohë. Një person nuk mund të jetë njëkohësisht magjistar, falltar, poet dhe i çmendur, sepse këto janë gjendje që përjashtojnë njëra-tjetrën. Pra, nuk është mendja ajo që i shtyn ata drejt këtij thënieje të kotë, por ata janë njerëz që e kanë kaluar çdo kufi në kokëfortësi, armiqësi dhe mohim të së vërtetës, duke mos u kthyer as te mendja e shëndoshë e as te ligji i drejtë.

Përfitimet e nxjerra nga ajati:

1. Kur’ani është fjalë e qartë dhe e vërtetë, dhe kundërshtarët e tij nuk mund të sjellin asnjë argument të arsyeshëm kundër tij, prandaj ata përdorin pretendime kontradiktore që i hedh poshtë vetë logjika.
2. Mendja e shëndoshë e njeriut e pranon të vërtetën dhe nuk e kundërshton atë pa arsye; kush e kundërshton të vërtetën pasi i është bërë e qartë, ai është kokëfortë dhe tiran.
3. Ky ajet na mëson se cilësitë kontradiktore që i atribuohen të dërguarve të Allahut janë dëshmi e padrejtësisë së kundërshtarëve dhe e mungesës së ndershmërisë së tyre, jo dëshmi e vërtetësisë së pretendimeve të tyre.
4. Në këtë ajet ka ngushëllim për besimtarët dhe përforcim për Profetin (paqja qoftë mbi të), sepse i bën të ditur se kundërshtimi i jobesimtarëve nuk bazohet në arsye, por në kokëfortësi dhe tiraninë e tyre.