Surat At-Tur — Ayat 47

1. Tetembungan kang perlu dimangerteni:

• ظَلَمُوا (dzalamu): tumindak zhalim, ing kene tegese wong-wong kang kafir lan nglakoni dosa.
• عَذَابًا (adzaban): siksa.
• دُونَ ذَلِكَ (duna dzalika): sadurunge iku, yaiku sadurunge siksa ing dina kiamat.
• الْبَرْزَخ (al-barzakh): alam antarane mati lan dina kiamat, panggonan siksa kubur.

1. Tafsir ayat:

Satemene wong-wong kang padha nglakoni zhalim marang awake dhewe, yaiku wong-wong kang kafir marang Allah lan nglakoni dosa-dosa, bakal padha nemu siksa sadurunge siksa kang luwih gedhe ing dina kiamat. Siksa iku ana ing donya, kayata dipateni lan ditawan nalika perang Badar, lan uga ana ing alam barzakh, yaiku siksa kubur. Dadi, siksa kanggo wong-wong kafir iku ora mung ing akhirat wae, nanging uga wis diwiwiti ing donya lan ing alam kubur. Nanging, akeh-akehe wong-wong iku padha ora ngerti babagan iki, mula dheweke tetep padha nglakoni kekafiran lan dosa-dosa tanpa padha ngrumangsani yen siksa iku wis cedhak lan mesthi bakal teka.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen siksa Allah iku ora mung ana ing akhirat, nanging uga ana ing donya lan alam kubur, mula kita kudu padha wedi lan ngati-ati supaya ora nglakoni zhalim lan dosa.
• Allah iku Maha Adil lan Maha Ngerti, mula saben tumindak ala mesthi ana piwalesane, sanajan ing donya wae.
• Akeh wong kang ora ngerti babagan siksa iki, mula kita kudu padha sinau lan ngerteni babagan agama supaya ora kalebu wong-wong kang ora ngerti.
• Ayat iki ngajak kita supaya padha tobat lan bali marang Allah, amarga siksa iku nyata lan mesthi bakal teka.
• Kanthi ngerteni babagan siksa iki, kita dadi luwih semangat kanggo nglakoni kabecikan lan ngedohi larangan-larangan Allah, supaya bisa slamet ing donya lan akhirat.