Suurah At-Tuur — Aayad 47

Macnaha Erayada:

• ظَلَمُوا: kuwa naftooda dulmiyey iyagoo gaalowday oo falay xumaan.
• دُونَ ذَٰلِكَ: ka hor inta aan la soo gaadhin cadaabka weyn ee Maalinta Qiyaame, ama ka hooseeya cadaabkaas.

Tafsiirka:

Waa kuwa dulmiyey naftooda oo gaalowday, waxaa u sugnaaday cadaab ka horreeya cadaabkii weynaa ee loo darbay Maalinta Qiyaame. Cadaabkaas wuxuu ku dhacayaa adduunka iyagoo lagu dilayo, lagu qafaashayo, oo lagu adkaanayo, sida ku dhacday gaaladii Quraysh ee Badar. Waxaa sidoo kale jira cadaabka Qabriga (Barzakh) oo ay ku heli doonaan inta u dhaxaysa adduunka iyo Qiyaamaha. Laakiin badankoodu ma oga in cadaabkani ku soo degi doono, sababtoo ah waxay ku maqan yihiin garashada iyo fahanka, waxayna ku sii socdaan gaalnimadooda iyo dulmigooda iyagoo aan ka digtoonayn waxa soo socda.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Caddaaladda Ilaahay waa mid dhammaystiran; kuma eka inuu ciqaabo dembiilaha Qiyaamaha oo kaliya, ee wuxuu ku soo dedejinayaa ciqaabta adduunka si dadku ugu waano qaataan.
2. Dulmigu wuxuu leeyahay cawaaqib xun oo ku soo degaya dulmigaluhu adduunka iyo aakhiraba, sidaas darteed waa in qofku ka fogaadaa dulmiga nooc kasta ha ahaadee.
3. Dadku waxay u baahan yihiin inay ogaadaan in ciqaabta Ilaahay ay ku timid si lama filaan ah, marka waa in qofku u degdego toobadda iyo laabashada xumaha ka hor inta aan ciqaabtu iman.
4. Islaamku wuxuu ku baraarujinayaa dadka inay noolaadaan iyagoo digtoon oo fahansan cawaaqibka ficilladooda, si ay uga badbaadaan cadaabka Ilaahay ee labada nolood.