سوره نجم — آیه 2

معانی کلمات:

• ضَلَّ: گمراه شدن، منحرف شدن از راه راست.
• غَوَى: غی و گمراهی، که نقطهٔ مقابل رشد و هدایت است؛ یعنی خلاف رشاد و صواب.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه، پس از سوگند به ستارگان هنگام غروبشان، به پاسداشت و تأیید پیامبر خود، حضرت محمد مصطفی (صلیاللهعلیهوسلم) میفرماید که این همراه و همنشین شما (یعنی پیامبری که سالها میان شما زیسته و به صداقت و امانت شهره است) هرگز از راه حق و حقیقت منحرف نشده و به بیراهه نرفته است. او نه در اعتقاد، نه در گفتار و نه در کردار، دچار هیچگونه گمراهی و غوایت نشده است. بلکه او همواره بر صراط مستقیم، در نهایت استقامت، اعتدال و رشاد بوده و هست. این آیه نفی هرگونه ضلالت و غوایت را از ساحت مقدس پیامبر اکرم (ص) میکند و گواه بر آن است که آن حضرت در تمام مراحل زندگی، از هدایت الهی برخوردار بوده و هرگز از دایرهٔ حق خارج نشده است.

فواید و پیامهای آیه:

از این آیه شریفه درمییابیم که پیامبر اسلام (ص) بهعنوان الگو و اسوهای کامل، از هرگونه خطا و انحراف در مسیر هدایت مبرا است و همین امر، اعتماد و اطمینان ما را به گفتار و رفتار ایشان دوچندان میکند. وقتی خداوند متعال به صراحت، گمراهی و غوایت را از پیامبرش نفی میکند، معلوم میشود که ایشان معصوم و مورد تأیید وحی است و پیروی از ایشان، ضامن سعادت و رستگاری ما در دنیا و آخرت است. این آیه به ما میآموزد که برای یافتن راه درست زندگی، باید به سراغ کسی برویم که خود از هرگونه انحرافی پاک است و او کسی جز رسول خدا (ص) نیست. همچنین این آیه، دلگرمی و اطمینان خاطری برای مؤمنان است که دین و شریعتی که از چنین پیامبر معصومی به ما رسیده، حق و حقیقت محض است و هیچ شک و تردیدی در آن راه ندارد.