Surat An-Najm — Ayat 18

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• لَقَدْ : temen-temen, mesthi banget (kanggo nguatake ukara).
• رَأَىٰ : dheweke (Nabi Muhammad ﷺ) wis weruh.
• آيَاتِ : tanda-tanda kekuwasane Allah, barang-barang kang nuduhake kaluhuran lan kagumunan Allah.
• رَبِّهِ : Pangerane, yaiku Allah SWT.
• الْكُبْرَىٰ : kang gedhe dhewe, kang paling agung.

2) Jlentrehaning ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandhakake kanthi tenanan yen Nabi Muhammad ﷺ iku pancen wis nyekseni sawenehing tanda-tanda kekuwasane Pangerane kang gedhe dhewe. Iki kedadeyan nalika piyambake diangkat menyang langit ing wayah wengi (Isra' Mi'raj). Ing kono Nabi ﷺ mirsani langsung tanda-tanda agung saka Allah, kayata kahanan kang endah ing suwarga, kahanan kang medeni ing neraka, lan liya-liyane kang nuduhake kaluhuran lan kekuwasane Allah. Kabeh mau dadi bukti kang cetha yen Nabi ﷺ iku pancen utusane Allah kang bener, lan apa kang diwartakake marang manungsa iku ora goroh. Dadi, wong-wong kang padha mbantah lan nyalahake Nabi ﷺ iku sejatine padha mbantah barang kang wis nyata lan bener.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen Nabi Muhammad ﷺ iku duwe kedudukan kang dhuwur banget ing ngarsane Allah, nganti diparingi kesempatan nyekseni tanda-tanda agung kang ora saben wong bisa nyekseni.
• Nambahake kaimanan kita marang kebeneran Isra' Mi'raj, lan dadi bukti yen Nabi ﷺ iku pancen jujur lan bisa dipercaya.
• Ngelingake kita yen kekuwasane Allah iku ora ana watese, lan kita kudu tansah ngimani marang kabeh kang diparingake dening Allah lumantar para utusane.
• Dadi panyengkuyung supaya kita tambah tresna marang Nabi ﷺ lan tambah semangat nggoleki ilmu agama, amarga kabeh kang dicritakake Nabi ﷺ iku mesthi bener lan migunani kanggo urip kita ing donya lan akhirat.