Сураи Ан-Наджм — Оят 18

1. Маънои калимаҳои муҳим:

• لَقَدْ رَأَىٰ: Ҳамоно дид (қасами таъкидӣ, ки дидани он бешубҳа аст).
• آيَاتِ: Нишонаҳо, аломатҳои бузурги Парвардигор.
• رَبِّهِ: Парвардигори ӯ (яъне Парвардигори Муҳаммад саллаллоҳу алайҳи ва саллам).
• الْكُبْرَىٰ: Бузургтарин, оятҳои азимтарин.

1. Тафсири оят:

Худованд бо қасами бузург таъкид мекунад, ки Паёмбар Муҳаммад (с) дар шаби Меъроҷ нишонаҳои бузурги Парвардигорашро бо чашми худ дид. Ин нишонаҳо аз оятҳои олитарин ва азимтарини Худо буданд, ки бузургии қудрати Ӯро нишон медиҳанд. Паёмбар (с) дар он шаб Ҷаҳаннамро дид ва биҳиштро низ мушоҳида кард, инчунин дигар нишонаҳои азими Парвардигорро, ки далолат бар камолоти қудрати Худо ва азамати Ӯ мекунанд. Ин дидан бо чашми сар ва бевосита буд, на дар хоб ва на бо дили худ. Ҳамин тавр, Худованд Паёмбарашро бо ин нишонаҳои бузург гиромӣ дошт ва ӯро бар ҳақиқати олами ғайб огоҳ сохт.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят нишон медиҳад, ки Паёмбар (с) дар шаби Меъроҷ ба мартабаи олии қурб ба Худо расида, нишонаҳои бузурги Парвардигорро бевосита дидааст.
• Имони мо ба ғайб қавӣ мегардад, зеро Худо ба бандаи худ чунин нишонаҳои азимро нишон дод, ки ҳикмати Ӯ ва қудрати Ӯро исбот мекунанд.
• Ин оят моро ба тафаккур дар бораи азамати Худо ва олами ғайб даъват мекунад ва дар дилҳо муҳаббат ва эҳтироми Паёмбар (с)-ро зиёд мегардонад.
• Ваъдаи Худо ба бандагони солеҳ низ ҳамин аст, ки дар охират нишонаҳои бузурги Ӯро хоҳанд дид ва аз неъматҳои Ҷаннат баҳраманд хоҳанд шуд.