Ан-Наджм сүрәсе — Аять 26

Сүзләрнең мәгънәләре:

• مَلَكٍ — фәрештә.
• لَا تُغْنِي — файда бирми, ярдәм итми.
• شَفَاعَتُهُمْ — аларның (фәрештәләрнең) шәфәгать кылулары, ягъни кеше өчен арадашчы булулары.
• يَأْذَنَ — рөхсәт бирә.
• يَرْضَىٰ — разый була, канәгать була.

Аять тәфсире:

Күкләрдә никадәр күп фәрештәләр бар! Аларның дәрәҗәләре бик югары булса да, аларның шәфәгать кылулары һичкемгә бернинди файда китерми. Әгәр алар кемгәдер ярдәм итәргә теләсәләр дә, бу ярдәм кабул ителми. Шәфәгать тик Аллаһ үзе рөхсәт биргәннән соң гына файдалы була ала. Аллаһ Үзе теләгән кешеләргә генә шәфәгать кылырга рөхсәт бирә һәм шәфәгать ителүче кешедән разый була. Әгәр Аллаһ берәүдән разый булмаса, аның өчен фәрештәләрнең шәфәгате дә файдасыз. Мәшрикләр (Аллаһка тиңдәш кушучылар) потларны һәм фәрештәләрне Аллаһ белән арадашчы итеп саныйлар, ләкин аларның бу уйлары бөтенләй хата. Аллаһ Үзенә тиңдәш кушучы кешеләр өчен шәфәгать кылырга рөхсәт бирми һәм алардан разый булмый.

Аятьтән алынган файдалар:

• Шәфәгать кылу тулысынча Аллаһ ихтыярында: Ул теләгән кешегә генә рөхсәт бирә, теләгән кеше өчен генә шәфәгатьне кабул итә. Бу безгә Аллаһның бөеклеген һәм кодрәтен күрсәтә.
• Аллаһ белән арада арадашчылар эзләү — буш хыял. Кеше турыдан-туры Аллаһка гыйбадәт кылырга һәм Аңа гына ялварырга тиеш.
• Ислам динендә кеше белән Аллаһ арасында бернинди васытчы юк. Бу — безнең диннең матурлыгы: һәркем үз Раббысына турыдан-туры мөрәҗәгать итә ала.
• Фәрештәләр дә, пәйгамбәрләр дә — барысы да Аллаһ коллары. Аларның да шәфәгате Аллаһ рөхсәтеннән башка мөмкин түгел. Бу безнең иманыбызны чистарта һәм безне тик Аллаһка гына ышанырга өйрәтә.