سوره نجم — آیه 26

معانی کلمات:

• مَلَک: فرشته
• تُغْنِی: بی نیاز نمی‌کند، سودی نمی‌بخشد
• شَفَاعَة: میانجیگری و شفاعت
• یَأْذَنَ: اجازه دهد
• یَشَاء: بخواهد
• یَرْضَى: خشنود باشد

تفسیر آیه:

چه بسیار فرشتگانی در آسمان‌ها هستند که با وجود مقام والا و بلندمرتبه‌ای که دارند، شفاعت آنان هیچ سودی برای کسی ندارد و نمی‌توانند به کسی کمک کنند، مگر پس از آنکه خداوند متعال به کسی که خودش بخواهد و از او راضی باشد، اجازه شفاعت دهد. یعنی شفاعت فرشتگان، و همچنین هر شفاعت‌کننده دیگری، کاملاً در اختیار خداوند است و هیچ‌کس بدون اجازه و رضایت او نمی‌تواند برای دیگری شفاعت کند. خداوند تنها به کسانی اجازه شفاعت می‌دهد که خودش آنان را برگزیده و از آنان راضی باشد، و تنها برای کسانی شفاعت می‌کند که خداوند از آنان خشنود باشد. بنابراین، مشرکان که به شفاعت بت‌ها یا فرشتگان امید بسته بودند، باید بدانند که این شفاعت‌ها هیچ اثری ندارد، مگر با اجازه و رضایت پروردگار، و خداوند هرگز به کسی که او را شریک گرفته‌اند اجازه شفاعت نمی‌دهد و از کسی که غیر او را می‌پرستد راضی نیست.

فواید و پیام‌های آیه:

• شفاعت در روز قیامت یک حقیقت قرآنی است، اما کاملاً در اختیار خداوند است و هیچ‌کس به خودی خود نمی‌تواند شفاعت کند.
• امید بستن به غیر خدا، حتی به فرشتگان مقرب، بی‌فایده است و تنها توحید و ایمان خالصانه به خداوند، زمینه‌ساز شفاعت و رستگاری است.
• این آیه به انسان می‌آموزد که تنها معبود و شفیع حقیقی خداوند است و باید تمام امید و اتکای خود را به او معطوف دارد و از شرک و بت‌پرستی دوری کند.
• رحمت و بخشش الهی شامل حال کسانی می‌شود که خداوند از آنان راضی باشد و رضایت او در گرو ایمان و عمل صالح است؛ پس بیاییم با اخلاص و بندگی، خود را در معرض رضایت الهی قرار دهیم.