සූරා අන්-නජ්ම් — ආයාත් 26

වචනාර්ථ:

• مَلَكٍ – මලක්වරු (දේවදූතයන්)
• لَا تُغْنِي – ප්රයෝජනවත් නොවේ / උදව් නොවේ
• شَفَاعَة – මැදිහත්වීම (නිර්දේශ කිරීම)
• يَأْذَنَ – අවසර දෙන තෙක්
• يَرْضَى – තෘප්තිමත් වීම / සතුටු වීම

අර්ථ විවරණය:

අහස්වල බොහෝ මලක්වරු (දේවදූතයන්) සිටිති. ඔවුන් ඉතා උසස් තත්වයක් හා ගෞරවනීය ස්ථානයක් දරති. එහෙත්, ඔවුන් කෙනෙකු වෙනුවෙන් මැදිහත් වීමට උත්සාහ කළද, ඔවුන්ගේ මැදිහත්වීම කිසිදු ප්රයෝජනයක් ගෙන නොදේ. අල්ලාහ් (අල්ලාහ්) අවසර දෙන තෙක් ඔවුන්ගේ මැදිහත්වීම නිෂ්ඵලය.

අල්ලාහ් අවසර දෙන්නේ ඔහු කැමති අයට පමණි. එනම්, ඔහු තෝරාගත් මලක්වරුන්ට මැදිහත් වීමට අවසර දෙන අතර, ඔහු තෘප්තිමත් වන අය වෙනුවෙන් පමණක් එම මැදිහත්වීම පිළිගනී. අල්ලාහ්ට ආදේශකයන් පත් කළ අය වෙනුවෙන් කිසිදු මැදිහත්වීමක් පිළිගනු නොලැබේ. මන්ද, අල්ලාහ් ඔවුන් ගැන තෘප්තිමත් නොවන බැවිනි.

මෙමගින් පැහැදිලි වන්නේ, මලක්වරුන් වැනි උසස් තත්වයේ සිටින අයට පවා අල්ලාහ්ගේ අවසරයකින් තොරව කිසිවෙකුට උදව් කිරීමට නොහැකි බවයි. එබැවින්, අල්ලාහ් හැර වෙනත් කිසිවෙකුගෙන් උදව් ඉල්ලීම හෝ ඔවුන්ව නමස්කාර කිරීම සම්පූර්ණයෙන්ම අර්ථ විරහිත ක්රියාවකි.

පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ බලය හා අධිකාරිය සියල්ලටම වඩා උසස්ය. ඔහුගේ අවසරයකින් තොරව කිසිවෙකුට කිසිවක් කළ නොහැක.
2. මලක්වරුන් වැනි උතුම් අය පවා අල්ලාහ්ගේ අවසරය නොමැතිව මැදිහත් වීමට බලය නොමැති බැවින්, අල්ලාහ් හැර වෙනත් කිසිවෙකුගෙන් උදව් ඉල්ලීම මුළුමනින්ම නිෂ්ඵලය.
3. අල්ලාහ්ගේ තෘප්තිය ලබා ගැනීම සඳහා ඔහුට පමණක් නමස්කාර කළ යුතු අතර, ඔහුගේ අනුග්රහය හා කරුණාව ලබා ගැනීමට ඇති එකම මාර්ගය ඔහුට කීකරු වීමයි.
4. අල්ලාහ්ගේ අවසරය හා තෘප්තිය ලබා ගැනීමට සුදුසුකම් ලබන්නේ ඔහුගේ අනුග්රහයෙන් පමණි. එබැවින් අප සැමවිටම අල්ලාහ්ගේ කරුණාව පතා, ඔහුගේ මාර්ගයේ ගමන් කළ යුතුය.
5. මෙම ආයාතය තව්හීද් (අල්ලාහ්ගේ ඒකීයත්වය) පිළිබඳ පැහැදිලි සාක්ෂියක් වන අතර, අල්ලාහ් හැර වෙනත් අයට නමස්කාර කිරීමේ අර්ථ විරහිත බව ඔප්පු කරයි.