Surat Al-Qamar — Ayat 36

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَنذَرَهُم: ngelingake marang wong-wong mau supaya padha wedi.
• بَطْشَتَنَا: paukuman lan siksa saka Allah kang abot lan nglarani.
• فَتَمَارَوْا: banjur padha maido, padha mangu-mangu, lan ora ngandel.
• النُّذُرِ: pepeling-pepeling lan ancaman-ancaman.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakake bab Nabi Lut a.s. lan kaumé. Nabi Lut wis bola-bali ngelingake kaumé bab paukuman Allah kang bakal tumeka menawa padha tetep nglakoni panggawé ala. Panjenengané ngélingake marang wong-wong mau supaya padha wedi marang siksa Allah kang abot lan nglarani. Nanging, kaumé ora nggatekake pepeling mau. Malah, padha maido lan mangu-mangu marang ancaman-ancaman kang diwenehake déning Nabi Lut. Padha ora ngandel lan malah ngece marang pepeling mau. Mula, ayat iki nuduhake kepriyé kaum Nabi Lut kang wus kebacut ing panggawé ala, ora gelem nampa kebeneran, lan malah nantang marang ancaman Allah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulang kita supaya tansah nggatekake pepeling saka Allah lan para utusané, aja nganti kita dadi wong kang maido lan mangu-mangu.
• Kita kudu ngerti yèn paukuman Allah iku nyata lan bakal tumeka marang wong-wong kang tetep ing panggawé ala.
• Ayat iki uga ngélingake supaya kita aja gampang ngece utawa nyepelekake pepeling agama, amarga iku bisa dadi tandha ati kang wus peteng.
• Kanthi mangkono, kita diajak supaya tansah taat, tobat, lan cedhak marang Allah, supaya ora kena siksa kang abot.
• Islam iku agama kang kebak pepeling lan katresnan, amarga Allah tansah ngélingake manungsa supaya padha bali ing dalan kang bener.