Qamar surasi — Oyat 36

Kalimalarning ma’nolari:

• بَطْشَتَنَا: Bizning qattiq ushlashimiz, azob bilan olishimiz.
• فَتَمَارَوْا: Ular shubha qildilar va bahslashdilar.
• بِالنُّذُرِ: Ogohlantirishlar haqida (yolg‘onga chiqarib, ishonmay).

Tafsir:

Qasamki, Lut alayhissalom o‘z qavmini Bizning azobimiz va qattiq jazolashimiz bilan qo‘rqitgan edi. U ularni gunohlari — buzuqlik va fahsh ishlari uchun Allohning azobi kelishidan ogohlantirgan. Ammo ular bu ogohlantirishlarga quloq solmadilar, balki uning da’vatini shubha bilan kutib oldilar, bir-birlari bilan bahslashib, uni yolg‘onga chiqardilar va masxara qildilar. Ular ogohlantirishlarni haqiqat deb bilmay, o‘zlarining noto‘g‘ri yo‘llarida davom etdilar. Bu ularning halokati va azobga uchrashiga sabab bo‘ldi.

Foydalar:

• Payg‘ambarlarning ogohlantirishlari — bu Allohning rahmati va bandalariga nisbatan mehrining belgisidir. Ular orqali insonlar xato yo‘ldan qaytish imkoniyatiga ega bo‘ladilar.
• Ogohlantirishni yolg‘onga chiqarish va shubha qilish — halokatga olib boradigan eng xavfli illatlardandir. Chunki bu insonni tavba qilishdan va to‘g‘ri yo‘lni topishdan mahrum qiladi.
• Allohning azabi kechiksa ham, u albatta keladi. Shuning uchun mo‘min inson doimo hushyor bo‘lishi, payg‘ambarlarning da’vatiga ijobiy javob berishi va gunohlardan qaytishi lozim.
• Bu voqea bizga o‘rnak bo‘ladiki, har qanday sharoitda ham haqni aytish, xalqni yaxshilikka chaqirish va ularni Allohning azobidan ogohlantirish — har bir mo‘minning burchidir, hatto tinglovchilar masxara qilsalar ham.