سورت قمر — آیت 39

د کلمو معناګانې:

• فَذُوقُوا: نو خوند وګالئ / وڅکئ (د عذاب خوند).
• عَذَابِي: زما عذاب (هغه سزا چې ما پر تاسو نازله کړه).
• وَنُذُرِ: او زما وېرونکي خبرداري (هغه خبرداري چې زما پېغمبرانو تاسو ته درکړي وو).

تفسیر:

دا آیت د قومِ لوط علیه السلام په اړه دی. کله چې د لوط قوم د بدکارۍ او نافرمانۍ په لاره روان و او د خپل پېغمبر د خبرداري یې ونه منله، نو الله تعالی پرې عذاب نازل کړ. سهار وختي داسې عذاب راغی چې د دوی کورونه یې ړنګ کړل، د دوی ښار یې تر پاسه لاندې کړ او پرې یې د کاڼو باران ووراوه. بیا ورته وویل شول: "اوس د هغه عذاب خوند وګالئ چې ما درته د ستاسو د کفر او دروغ ګڼلو له امله راوست، او د هغو خبرداریو نتیجه وګالئ چې زما پېغمبر لوط تاسو ته درکړي وو، خو تاسو یې ونه منل." دا عذاب د دوی لپاره تلپاتې و او د آخرت له سخت عذاب سره به یو ځای وي.

فايدې:

1. دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې د الله تعالی خبرداري جدي ده؛ هغه څوک چې د پېغمبرانو پیغام ردوي، د الله عذاب به پرې نازل شي.
2. په دې پوهیږو چې الله تعالی سمدستي عذاب نه راولي، بلکې خپلو بندګانو ته فرصت ورکوي چې توبه وباسي، خو کله چې یې حد تیر شي، نو عذاب یې ډېر سخت وي.
3. دا آیت موږ ته د الله د رحمت او عدل یادونه کوي؛ هغه رحمت چې د توبې کونکو لپاره دی او هغه عدل چې د سرکشو لپاره دی. نو موږ باید تل د الله له امرونو تابع اوسو او د هغه له خبرداریو څخه عبرت واخلو.
4. د دې آیت له لارې موږ ته معلومه شوه چې د پېغمبرانو خبرې باید په جدي توګه ونیول شي، ځکه چې د هغوی خبرې د الله له لوري وي او ردول یې د تباهۍ سبب کیږي.