سوره قمر — آیه 39

معانی کلمات:

• ذوقوا: بچشید، تجربه کنید (خطاب به قوم لوط است).
• عذابی: عذاب من (عذابی که خداوند برای مجازات کافران و تکذیبکنندگان فرستاده است).
• نُذُر: هشدارها و انذارهای من (جمع «نذیر» به معنای هشداردهنده یا هشدارها؛ در اینجا اشاره به هشدارهایی است که لوط علیهالسلام به قوم خود داده بود).

تفسیر آیه:

پس از آنکه عذاب الهی در بامدادان بر قوم لوط نازل شد و آنان را فراگرفت — عذابی که سنگباران و زیر و رو شدن دیارشان بود و تا قیامت دامنگیرشان شد — به آنان گفته شد: «اکنون عذاب مرا که به سبب کفر و تکذیبتان فرستادم، بچشید و نیز نتیجهٔ هشدارهایی را که لوط به شما داده بود و شما آنها را مسخره کردید و نادیده گرفتید، درک کنید.» این جمله در حقیقت سرزنش و توبیخی است که پس از نزول عذاب به آنان گفته میشود تا درک کنند که هشدارهای پیامبران الهی حق بوده و عاقبت تکذیب آنان، گرفتار شدن به عذاب دردناک است.

فواید و پیامهای آیه:

• هشدارهای پیامبران الهی نه تهدیدی توخالی، بلکه واقعیتی حتمی است که نادیده گرفتن آن، عذاب و ندامت به بار میآورد.
• تأخیر در عذاب، نشانهٔ مهلت و فرصت برای توبه است؛ اما اگر انسان از این فرصت استفاده نکند، عذاب الهی به ناگاه فرا میرسد و پشیمانی سودی ندارد.
• این آیه درس عبرتی است برای همهٔ انسانها که از سرنوشت اقوام پیشین عبرت بگیرند و در برابر دعوت حق، فروتنی و اطاعت پیشه کنند.
• یادآوری عذاب الهی، انسان را به تقوا و پرهیز از گناه سوق میدهد و ایمان را در دل زنده نگه میدارد، چرا که رحمت خداوند با عدالت او همراه است و کسی که از حدود الهی تجاوز کند، سزای عمل خود را خواهد دید.