Sura Al-Kamar — Werset 9

Znaczenie słów:

• كَذَّبَتْ – zaprzeczyła, uznała za kłamcę.
• قَوْمُ نُوحٍ – lud Noego (naród, do którego został posłany prorok Noe).
• عَبْدَنَا – Nasz sługa (określenie to podkreśla zaszczytną pozycję Noego jako wybranego sługi Boga).
• مَجْنُونٌ – szaleniec, człowiek pozbawiony rozumu.
• وَازْدُجِرَ – został odepchnięty, zganiony, spotkały go zniewagi i groźby, aby zaprzestał swojego wezwania.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Zanim doszło do zaprzeczenia prawdzie przez twój lud, o Proroku – lud Noego również zaprzeczył swojemu prorokowi. Odpowiedzieli oni na jego wezwanie do wiary w jedynego Boga tym, że nazwali go kłamcą, a następnie posunęli się jeszcze dalej – oskarżyli go o szaleństwo, mówiąc: „On jest szaleńcem, nie ma zdrowego rozsądku”. Nie poprzestali na słowach, lecz zaczęli go znieważać, grozić mu i zabraniali mu głoszenia prawdy, próbując wszelkimi sposobami powstrzymać go od przekazywania Bożego posłannictwa. Ten werset ukazuje, że trudności, na jakie napotykali prorocy, nie były niczym nowym – już wcześniej wysłannicy Boży spotykali się z podobnym odrzuceniem, zniewagami i groźbami ze strony swoich narodów.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Pocieszenie dla wzywających do prawdy – historia ludu Noego uczy, że sprzeciw i oskarżenia ze strony ludzi nie są niczym nowym. Każdy, kto wzywa do dobra, musi być cierpliwy i wytrwały, wiedząc, że taki był los proroków.
2. Godność sługi Bożego – nazwanie Noego „sługą Boga” podkreśla, że największym zaszczytem dla człowieka jest być pokornym wobec Stwórcy. Prawdziwa wielkość nie polega na stanowiskach, lecz na służbie Bogu.
3. Ostrzeżenie przed skutkami zaprzeczania prawdzie – los ludu Noego, który został ukarany potopem, jest przestrogą dla wszystkich, którzy odrzucają Boże posłannictwo i znieważają wysłanników Boga.
4. Cierpliwość w obliczu krzywd – mimo zniewag i gróźb Noe nie zaprzestał swojego wezwania. To uczy nas, że wytrwałość w głoszeniu prawdy jest cenniejsza niż chwilowy spokój.
5. Jedność przesłania proroków – historia Noego przypomina, że wszyscy prorocy spotykali się z podobnym odrzuceniem, co umacnia wiarę w to, że droga prawdy zawsze była i będzie trudna, ale jej zwieńczeniem jest Boża pomoc i zwycięstwo.